فدای یک تار مویت آقا جان
یا زهرا(س)

گفت: اگه گفتی چی شد من بعد از این همه مدت چادر پوشیدم؟
گفتم: چه می‌دانم، لابد این‌طوری خوش‌تیپ تری!
گفت: نچ!

گفتم: خب لابد فهمیدی این‌طوری حجابت کامل‌تره مثلاً!
گفت: نچ!

گفتم: ای بابا! خب لابد عاشق یکی شدی، اون گفته اگه چادر بپوشی بیشتر دوستت دارم!!
گفت: نزدیک شدی!

گفتم: آها!! دیدی گفتم همه‌ی قصه‌ها به ازدواج ختم می‌شوند؟ دیدی!!
گفت: برو بابا… دور شدی باز

گفتم: خب خودت بگو اصلاً

گفت: یک جایی شنیدم چادر، لباس “زهرا”ست، خواستم کمی شبیه “زهرا ” باشم. —

دختر!
تو میتوانی آن شالت را که فقط گل سرت را پوشانده هی برداری و دوباره بزاری تا سرت هوا بخورد!
تو میتوانی گاهی روسری ات را بادبزنش کنی تا سینه ات نیز نمایان شود!
حتی میتوانی مانتوی خیلی کوتاه نازک چسبان بپوشی تا گرمت نشود!
اصلا از همین ها بپوشی که دکمه ندارد و از شانس بد تو هر دفعه هم هی باد می آید!
میتوانی شلواری بپوشی که دمپایش تا صندل یا کالج ات 10,15 سانتیمتر فاصله داشته باشد!
یا می توانی شلوار هم نپوشی، از این جوراب شلواری های نازک که کنار خیابان ها دست فروش ها حراج کرده اند برایت کا[!]ت...
میتوانی جوراب هم نپوشی چون مدت به هم می خورد!
راستی با جوراب شلواری که اصلا نمی شود جوراب پوشید...خز می شوی!
لابدلاک و شاینش هم خنک کننده است!
بوی ادکلنت هم میتواند تا 10 متر پشت سرت تعقیبت کند تا همه بدانند تو از آنجا رد شدی...
ببین!
فرض کن اینها بلد نیستند مثل تو باشند هزاره سوی باشند!
فرض کن اینها عادت به این پارچه های ی سیاه دارند!
اصلا فکر کن همیشه عزادار مادرشان هستند که تو او را نمی شناسی!
اصلا این ها خواهر رضا صادقی و تو انجلینا جولی!
و فرض کن اصلا گرمشان نمیشود!
فرض کن تو روشنفکری و اینها امل و عقب مانده!
اصلا تو با کلاس و اینها بی کلاس!
حتما تو با کلاس تری که میزان مصرف لوازم آرایشت در شمال تهران با کل قاره اروپا برابری می کند!
اصلا اروپایی ها هم نمی فهمند و فقط تو خوبی!

عزيز دلم آقا جان.....ديشب اين تب بي قرار شما خواست عرض ارادتي بكند.........دست كم از دل شكستيتان واژه هايم عيادتي بكند.....چشم بد دور،عمرتان بسيار،كس نبيند ملالتان آقا.....ما نمرديم خون دل بخوريد....تخت باشد خيالتان آقا....چيست روباه در مساف شير....چه نيازي به امر يا گفته....تو فقط ابرويي به هم آور....ميشود خواب دشمن آشفته....هست خاموشيت پر از فرياد....در تو آرامشيست طوفاني....الذي انزلت سكينه تورا كرده سر شار از فراواني.....واژه ها از لبت تراويدند.....پر صلابت، پر عاطفه، پر شور......آفريدند در دل مردم،عزت،آمادگي،حماسه،حضور​.......اين حماسه همه از يمن تو بود.....گر چه از آن مردمش خواندي.....رهبرا تا ابد ولي محبوب...در دل عاشقان خود ماندي......سهم دلدادگان تو سلوا....سهم دشمنان تو سجيل....رهبري نيست در جهان جز تو.....كه ز امت چنين كند تجليل....نسل سوم چو نسل اول هست.....با شعف،با شعور،با باور.....جاري است انقلاب چون كوثر......هان قصل لربك وانحر.....گر چه در باغ سينه ات داري....لطف ها،مهر ها،محبت ها.....گفتي اما نميروي چو حسين(ع).....تا ابد زير بار بدعت ها....ناگهان در نماز جمعه ي شهر....عطر محراب جمكران گل كرد.....بغض تو تا شكست بر لب ها...ذكر يا صاحب الزمان(عج) گل كرد....جان ايران چه شد كه جانت را،.....جان نا قابلي گمان كردي.....آبروي همه مسلمانان اشك مارا چرا روان كردي؟....جسم تو كامل است ناقص نيست.....ميدهد عطر يك بغل گل ياس.....دستت اما حكايتي دارد....رحم الله عمي العباس(ع)....