بیاید برا یکی از بچهاااااااااا به جمع اکثریت . . . تولد بگیریم

دیگر کا[!]ت... توهماتی بود... بزرگواری کنید....عفو کنید.... اما خودتان را جای من بگذارید.... من با کدام اندیشه یادتان کنم... نمیدانم... امیدمان به آزادیت باشد... یا با قکر تشییعت نا امید باشیم....میترسم که بیایی و پشیمان شوی...علی اکبر ابوترابی هم از آمدنش خیلی هم راضی نبود.... رنگ و لعاب بچه های جنگ زیر رنگین کمان تزویر این خیابانهای هزار رنگ محو شده .... قول میدهم از برگشتن زیاد راضی نشوی... ما به همان لبخند پشت چهره عبوس عکسهای سال شصت راضی هستیم....زمانه زمانه برچسب زدن است... مانند زمان جوانیت حاجی... به قول محسن اردستانی اون زمان برچسب چریک خوردی ... الان هم که بیایی حتما برچسبی خواهی خورد.... اما گاهی فکر میکنم کاش همان سال اول شهید شده باشی... تا این همه درد و رنج اسارت را نکشیده باشی...و کاش ما هم همان اول کار میمردیم رنج انتظارتان را نمیدیدیم...

دارم اندر دل خونین نفسی/همچو مرغی که اسیر قفسی... قبول کن نفسمان به شماره می افتد وقتی حرفی از آمدنت هست.... و دلمان میگیرد از زمانه که تو بخواهی اینجا سر کنی... بگذار دلم بگوید.... ای آرزوی دیده دلم در هوای توست/جانم اسیر سلسله مشک سای توست.

خدا رو شکر...
کاش اینجا هم بیاد..................