شب خوش

فردوسی

khodamam daghih nemidoonam vali een esmo doos daram MEMOL

شهیدی که مثل اربابش سر ندارد ...... السلام علیک یا ابا عبد الله

حضرت رضا (ع) فرمود: بر شما باد به نماز شب كه هر آن بنده در آخر شب برخیزد و هشت ركعت (نماز شب) و دو ركعت شفع و یك ركعت وَتر بخواند و در قنوت خود هفتاد بار استغفار كند از عذاب قبر و عذاب دوزخ ایمن گردد و عمرش دراز شود و روزیش وسعت یابد.

خشنودی خداوند

پیامبر (ص ) :ثلاثة یضحک الله الیهم : الرجل اذاقام باللیل یصلی و القوم اذا صفوا فی الصلاة ، و القوم اذا صفوا فی قتال العدو
سه گروهند که خداوند از آنان خشنود است :1- کسی که نماز شب می خواند.2- جمعی که نماز جماعت تشکیل می دهند.3- دسته ای که در برابر دشمن در راه خدا صف آرایی کرده اند. (1)

امام صادق (ع) مى‌فرماید: «ثلاثة هن فخر المؤ من و زینة فى الدنیا و الاخرة، الصلوة فى آخر اللیل و یاسه مما فى ایدى الناس و ولایة الامام من آل محمد».

سه چیز است كه افتخار مؤمن و زینت او در دنیا و آخرت است نماز در آخر شب، و بی‌اعتنائى به آنچه در دست مردم است، و ولایت امام از اهلبیت پیامبر (صلى اللّه علیه و آله و سلّم).

از این روایات به روشنی اهمیت نماز شب برای ما مشخص می گردد در ادامه نکاتی از سیره عملی علما در مقید بودن به نماز شما مطالبی عرضه می گردد.
گزیده ای از کتاب «اسرار الصلاة» نوشته آیت الله میرزا جواد آقا ملکی تبریزی ره

بیخبرى از عظمت نماز شب‏

[اى طالب انس با حضرت دوست!] از جمله نوافلى كه خیلى بر انجام آن تأكید شده، نماز شب است و تو از عظمت این نماز بى‏خبرى كه آن نورى است در مقابل ظلمت، و انسى است از وحشت،

و خلوتى است از كثرت، و از امام صادق (علیه السلام) رسیده كه نماز شب، موجب رضایت پروردگار و محبت ملائكه و سنت انبیاء و نور معرفت و اصل ایمان و راحتى بدن و كراهت و ناخشنودى شیطان و سلاح بر دشمنان و موجب اجابت دعا و قبولى و بركت در رزق و شفیع بین انسان و ملك الموت و چراغ گور انسان و فرش پهلوى او در قبر و جواب منكر و نكیر و در قبر مونس و زائر انسان تا روز قیامت است.

آثار معنوی و روحی:

1. رسیدن به مقام محمود[2] زیرا این معنا اختصاصى به حضرت رسول(ص) ندارد، بلكه براى غیر آن حضرت(ص) نیز میسور است، تفاوت بین آن حضرت(ص) و دیگران در درجه كمال وجودى است، نه در اصل تكامل.[3]
2. از اسباب رسیدن حضرت ابراهیم به مقام خلّت(دوستی الهی)[4]

3. نزدیك كننده به خداوند، پاك‌كننده‌ی گناهان و باز دارنده از گناهان.[5]
4. ابوطالب مكى