javad.(مـــحـــمــد). as
ژســتــــ روشــنـــفـــکـــریـــتــــ تـــنـــهـــا بـــرای دخـــتــــران غـــریـــبــــه اســـتــــ بــــه خـــواهـــر و مـــادرتــــ کـــه مــیـــرســــی قـــیـــصـــر مــیـــشـــوی!!!
javad.(مـــحـــمــد). as
مردم این شهر دردی دارند ابدی اسمش را گذاشته اند "یار" هم در بودنش می نالند هم از نبودنش!
javad.(مـــحـــمــد). as
زندگی تمامش خطای دید است من تو را می بینم و تو مرا نمی بینی!...
javad.(مـــحـــمــد). as
هر چقدر آدمها رو بیشتر میشناسی تنهاییت دلچسب تر می شود.
javad.(مـــحـــمــد). as
بانو... مرد نبودی بدانی سرت بر روی بازوانم امنیت تو نیست... آرامش من است...
javad.(مـــحـــمــد). as
ای کاش دنیا ساعت بود و منوتو عقربه های آن تا هر یک دقیقه یک بار بهم میرسیدیم
javad.(مـــحـــمــد). as
مهربانی تزئین لحظه ها است، برای مهربانیت جوابی جز دوست داشتنت ندارم.
javad.(مـــحـــمــد). as
من به اندازه زیبایی تو تنهایم... تو به اندازه تنهایی من زیبایی...
javad.(مـــحـــمــد). as
پِجَر!! پِجَر!! من اومجَم!! (دیالوگ پسرشجاع وقتی پدرشو صدا میکرد)