❤...كــيـــ NA ــــآ...❤
بگـــذار ســـرنوشـــت راهـــش را بـــرود ... ! مـــن ، همیــن جا ، کنار قـــول هـایت ، درســــت روبــروی دوســـت داشتـــنت و در عمــــق نبـــودنت ، محـــــکم ایــستاده ام ...
❤...كــيـــ NA ــــآ...❤
ریخته سرخ غروب
جا به جا بر سر سنگ
کوه خاموش است
می خروشد رود
مانده در دامن دشت
خرمنی رنگ کبود
سایه آمیخته با سایه
سنگ با سنگ گرفته پیوند
روز فرسوده به ره می گذرد
جلوه گر آمده در چشمانش
نقش اندوه پی یک لبخند
جغد بر کنگره ها می خواند
لاشخورها سنگین
از هوا تک تک آیند فرود
لاشه ای مانده به دشت
کنده منقار ز جا چشمانش
زیر پیشانی او
مانده دو گود کبود
تیرگی می آید
دشت می گیرد آرام
قصه رنگی روز
می رود رو به تمام
شاخه ها پژمرده است
سنگها افسرده است
رود می نالد
جغد می خواند
غم بیامیخته با رنگ غروب
می ترواد ز لبم قصه سرد
دلم افس
❤...كــيـــ NA ــــآ...❤
لا لا لا لا نخواب سودی نداره همون بهتر که بشماری ستاره همون بهتر که چشمات وا بمونه که ماه غصه ش نشه تنها بیداره
❤...كــيـــ NA ــــآ...❤
باید خودم را ببرم خانه باید ببرم صورتش را بشویم ببرم دراز بکشد دلداریاش بدهم که فکر نکند بگویم که میگذرد که غصه نخورد باید خودم را ببرم بخوابد "من" خسته است! علیرضا روشن
❤...كــيـــ NA ــــآ...❤
دلم گرفتــــــــــــه از همـــــــه ...بـــــــــــــــاران تو بیـــــــــــــابیا و بشـــــــــــــــــور هر چه که بــــــــــــــوده را...
❤...كــيـــ NA ــــآ...❤
خداي خوبم هرگزکسي رابه آنچه قسمتش نيست عادت نده...
❤...كــيـــ NA ــــآ...❤
ﻧﻪ ﺯﺧﻢ ﺍﺳﺖ ؛ ﻧﻪ ﺳﻮﺧﺘﮕﯽ ... ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻧﻢ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﻧﺪ ﭘﻴﭻ ﺍﺳﺖ ... ﻫﻤﻪ ی ﻧﺦ ﻫﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﺗﺎ ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻄﻮﺭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻡ .
❤...كــيـــ NA ــــآ...❤
دلـ♥ــــــم مـــــی خــــــواهـــــــد زنــــــدگــــی ام را موقـــتــــــــا بــدهـــــــم دســــتـــــ یــــک آدم دیــــگــر بـگــــــــویــــم "تــ،ــو بــــازی کـــــن تــا مــن برگـــردم"
❤...كــيـــ NA ــــآ...❤
عجیب است... که تو شعر مرا نمی فهمی... اما شعر من تو را خوب می فهمد...!!
❤...كــيـــ NA ــــآ...❤
نبودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن.... ولی کاش بودی تا اشکهایم از شوق دیدارت سرازیر میشد....کاش بودی و دستهای مهربانت مرهم همه ی دلتنگیها و نبودنهایت می شد............