**♥♥k!m!a♥♥**
منم با سکوت شبانه و باران های های مداوم که الهام بخش یاد توست هر چند برای به یادت بودن به باران شبو قدم نیازی نیست کاش انقدر خوب بودم که لیاقتم خیانت نبود
**♥♥k!m!a♥♥**
حق این نبود تمام احساسم را ازت می خواهم از تو که برای امتحان شرط عاشقی می کذاری و خود ما را به مرحله ی امتحان می گذاری من که دگر توان ندارم پایان راه منو تو تو با دیگری منم با . . . . یادت سر می کنم بس
**♥♥k!m!a♥♥**
من دلم می خواهد خانه ای داشته باشم پر دوست کنج هر دیوارش دوستهایم بنشینند آرام گل بگو گل بشنو هرکسی می خواهد وارد خانه پر عشق و صفایم گردد یک سبد بوی گل سرخ به من هدیه کند شرط وارد گشتن شست و شوی دلهاست شرط آن داشتن یک دل بی رنگ و ریاست بر درش برگ گلی می کوبم روی آن با قلم سبز بهار می نویسم ای یار خانه ی ما اینجاست تا که سهراب نپرسد دیگر خانه دوست کجاست؟
**♥♥k!m!a♥♥**
کاش فقط بودی ... وقتی بغض میکردم ... بغلم میکردی و میگفتی: ببینم چشاتو منو نیگا کن اگه گریه کنی قهر میکنم میرمااااا