شاید بخش زیادی از تلاشهای زنان برای انجام فعالیت و کسب و کار در بیرون از محیط خانه برمیگردد به اینکه آنها هم دوست دارند تا دیده شوند. شاید به همین دلیل است اکثر زنان خانه دار به همجنسان شاغل خود با حسرت می نگرند غافل از اینکه زنان شاغل نیز اول یک خانه دارند و اشتغال در بیرون از خانه همانند بار مضاعفی است که آنها به دلایل گوناگون از جمله گذران زندگی باید به دوش بکشند.

به نظر می رسد اگر سایر اعضاء خانواده از جمله همسر و فرزندان به نقش با اهمیت و ارزشمند زنان در اداره خانه توجه دقیقتری نموده و به اصطلاح او را ببینند از مشکلات روحی و جسمی زنان تا حد زیادی کاسته شود.

اگر زن خانه دار حس کند که نه تنها به او به چشم یک خدمتکار بی مواجب نگاه نمی شود بلکه در تقسیم مسئولیتهای زندگی نیز جایگاه بسیار رفیعی دارد آنگاه به طور یقین به محیط خانه همانند زندانی که در نهایت او را خواهد پوساند نمی نگردد و فضای حاکم بر خانه نیز گرمتر و شادتر خواهد بود.