خـ ـ ـد ا نـ ـ ــگـ ـ ـ ـ ـ ـهـ ـ ـ ـد ا ـر

رفیق مشفق و غمخوار او شد
اگر صدها گره افتد بکارش
به دست او فرج در کار او شد

ز تو چون خُلق نیکویت خریدند
خوشا آنان که تا سر منزل عشق
برهنه پای تا کویت دویدند

عشق روی تو سرشته است به آب و گل ما
نیست جز ذکر گل روی تو در محفل ما
نیست جز وصل تو چیز دگری حاصل ما

از گل رخساره نیکوی تو
باد صبا بار دگر میدهد
بر دل زارم خبر از سوی تو
باز به جانم شرری میزند
سروِ قدِ قامت دلجوی تو
در سر سودایی من عشق توست
در دل من شور و هیاهو تو
گرچه سراپا شررم از غمت
پا نکشم یک نفس از کوی تو