نه واسه اُد کردنه دختره، نه دیـــــــدن پسرایی که برات درخواست گذاشتن
نه کل کل ، نه دعـــــــوا ، نه دورویی ، نه ریا ، نه پز دادن ، نه غیبـــــت کردن
.
.
.

تو میای دنبالر چون از آدمای #واقعی که باهاشون برخورد میکن خــسته و دل شکسته شدی

میای دنبالر چون اینــــــجا آدما مهربونن در واقع خودشون نیستن و یه جورایی نمیتونن خودشون باشن

اینجا جاییه که تو حتی بعضی . . .

وقتا به خودت میـــــگی اینا همه خوبن ، پس چرا یه دونشو من #بیرون از نت نمیبینم ؟؟؟!!!!

اینجا جاییه که آدما اونـــــــجورین که باید باشن و نیستن : رک، مهربون، رو راست،

خوب، و مثل کوه پشــــــــتتن، انگار چندساله همو میشناسین . . .

تو واســه اینا میای دنبالر . . .

همیشه قبل هر حرفی برایت شعر می‌خوانم
قبولم کن من آداب زیارت را نمی‌دانم


نمی‌دانم چرا این قدر با من مهربانی تو
نمی‌دانم کنارت میزبانم یا که مهمانم


نگاهم روبه‌روی تو بلاتکلیف می‌ماند
که از لبخند لبریزم، که از گریه فراوانم


به دریا می‌زنم، دریا ضریح توست غرقم کن
در این امواج پرشوری که من یک قطره از آنم


سکوت هرچه آیینه، نمازم را طمأنینه
بریز آرامشی دیرینه در سینه پریشانم


تماشا می‌شوی آیه به آیه در قنوت من
تویی شرط و شروط من اگر گاهی مسلمانم


اگر سلطان تویی دیگر ابایی نیست می‌گویم:
که من یک شاعر درباری‌ام مداح سلطانم


شاعر: سید حمید رضا برقعی