@VenuS @مهشی ــد @[!]h

شاید آن لحظه كه سهراب نوشت:

تو مرا یاد كنی یا نكنی من به یادت هستم.....

روزگاری نبود....

كه در آن عشق چون قل قلی بر لبها است....

ارزش دوستت دارم ها.....

در داشتن یا نداشتن چند سكه است.....

نگاه ها همه سرد....

قلب ها همه غرق دروغ.....

و هوس....

كه در این دوران عجب بازاری دارد....

اما.....

باز هم عشق هست....

باز هم می توان به دنبال دلی عاشق بود.....

او كه بین این همه بازی ها....

این همه نیرنگ ها.....

تا قلب بی زنگار چون آیینه اش.....

سالها فاصله است....

از خدا می خواهم.....

آن گونه كه سهراب نوشت.....

نشكند چینی نازك تنهایی او.....

و اگر دست قضا....

می خواهد كه نماند تنها....

شریك این دل بی همتا....

آن طور كه سهراب سرود.....

در نظرش عشق این گونه یابد معنا.....

به اندازه پرهای صداقت آبی.....