@آناهیتا گفته بودی فردا، پشت این پنجره ها، غنچه ای می روید، و کسی می آید، روشنی می آرد... دیرگاهیست که من، پشت این پنجره ها منتظرم، ولی اینجا حتی...، رد پایی هم نیست... #انا#کتی
اسمش رو میذاریم؛ دوست مجازی اما اونطرف یک آدم حقیقی نشسته خصوصیاتش رو نمیتونه مخفی کنه ...وقتی دلتنگی هاشو مینویسه ...وقت میذاره برام، وقت میذارم براش نگرانش میشم دلتنگش میشم وقتی تو حرفام، به عنوانِ دوست یاد میشه مطمئن میشم که حقیقیه هرچند کنار هم نباشیم هرچند صدای هم رو هم نشنیده باشیم من براش سلامتی و شادی آرزو میکنم هرکجا که باشه دوستان دنبالری من ممنون از دوستیتون
خواهش
به حرف خوت
دوســـــــــــــتی مهمه اونم اینکه شاید برای بعضی ها مجازی باشه ولی همدلی که مجازی نمیشه ..محبت را شاید نشود به صورت احساسی بیان کرد ولی با یک کلمه به طرف میفهمونی براش مهمی و احترام براش میذاری برای نوشته هاش و گفته هاش ..این مهمه