وقتی که من ، ساکن همان زیرزمین ِ نمور باشم و نامش را با عشق بخوانم /

سلام خدا / به چشمات قسم که خدا همان چشمهای ِ توست

از صد ب بعد میشه یک تو اون دانشگاه چی بهت یاد دادن اخه

تو که خوشحال باشی خوب ِ خوبم
دیگه از زندگی چیزی نمیخوام
حالا که دست ِ تو تو دستامه . . . چه فرقی میکنه کجای ِ دنیام!

عارف/آرامش