روزت زیبا

وای باران، باران

شیشه پنجره را باران شست!

از دل من اما،

چه کسی نقش توراخواهد شست؟

آسمان سربی رنگ........

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ

می پرد مرغ نگاهم تا دور

وای باران،

باران،

پر مرغان نگاهم را شست!

مرد زندانی میخندید؛

شاید به زندانی بودن خویش, ویا شاید به آزادی من!

به راستی زندان کدام سوی میله هاست؟

(چگوارا)

آهای زمین....

یه لحظه تو نفس نزن,

نچرخ تا آروم بگیره؛ یه آدم شکسته تن....

چرا...

آرام می بارد باران

ببار بر من ای باران ...

قطره های باران بر صورتم می خورند

من چترم را می بندم و کنار می گذارم و خودم را به باران می سپارم

باران با قطره هایش چهره ام را نوازش می کند

بر لبانم می نشیند

چشمانم را می بندم

صورتم را بوسه باران می کند

بر گردنم می لغزد و روی شانه هایم مکثی می کند

مرا از عشق خیس کن باران

از شهوت لبریز کن باران

قطره های باران به آرامی از شانه هایم پایین می روند

...

باران روی تمام بدنم نشسته است

باران شدید می شود

لباس بر اعضای بدنم می چسبد

مثل زندانی که برای بوییدن آزادی صورت خود را به میله های زندان می چسباند،

بدنم خود را به لباسها می چسباند

...

یک رعد

و ناگهان باران بند می آید

و احساس آرامش مطلق ...

چیهههههههههه؟