می روم با باد می روم از باد خنجر خورده ی پاییز می روم ... ... اما ...

حجم ِ خالی ِ تو را حجم ِ پُر ِ هیچکس پُر نمیکند ... حالا تو هی بگو : دوستان به جای ِ ما !‏

فقط دريا دلش آبي تر از من بود.. و من از دريا..دلم دريا.. فقط اين را ندانستم !!! چرا گشتم چنين تنها تر از تنها !!.. به هر آبي شدم آتش.. به هر آتش شدم آبي.. به هر آبي شدم ماهي.. به هر ماهي شدم دامي.. به هر نا محرمي ساقي.. به هر ساقي مي باقي.. و تو اين را ندانستي !! چرا گشتم چنين عاصي

سرانگشتانم که می سوزد ... یعنی وقت ِنوشتن از تـــوست بــیــــا در خـــیـــالــم آرام بنشین ... مــــی خــواهـــم صــدای ِ نفس هــــایت را بنویــــســـم

ســرزده بـــیا .. کمـی آشفـتگی بــد نیـست ! آن وقــت ،تکــانــدن ِ شــانـه هـای پُـرغــبا ر...و مــرتـب کــردن ِ مـوهــای ِ پـریشـانـت بهــانـه ای مـی شـود ،بــــرای ِ زنــــدگـی ...!

سخت بالا بروی ، ساده بیای پایین : (

تو رفتي و تنها چند خاطره که هيچگاه نمي توانم فراموش کنم بر جا گذاشتي... خاطره هايي که ياد آن اين دل عاشقم را مي سوزاند..دلم تنگته.