هـَمه مـَردهـآ را بـآ سبیل هـآیشـآטּ میشنـآسند.

بـآ قــُطر ِ بـآزوهـآیشـآن ..... بـآ کــُلـُفتی ِ صدایشـآن ....

بـآ جیبــ هـآیِ خـآلی یـآپـُرِشـآטּ.....بـآ کفش هـآیِ کهنه یـآ اُتومبیل ِ آخریـטּ مدلشـآن....

اَمـا کسی مـَردهـآ را بـآ قلبشـآن نمی شنـآسد...

قـَلبی که پشتــِ غرورِ مردانگی ِ شـآن پنهـآن شده ....

قلبی که بزرگتر از قلبــِ کوچکــِ مـآست....

قلبی که می اُفتد از دستــِ ظریفی....قلبی که می شکند آرامــ ُ بی صدا....

صدایِ شکستنش پشتــِ صدایِ مـَردانه شـآن،به گوش ِ هیچ ظریفی نمی رســَد....