اي باران....
اي باران....
از غصه ام آگاهي؟
بزن به خاكت كاز اشكم نپرسد
چراتنهايي؟
بگو به خاك همنشين ماهي
مي باري بر مزارش
خوش به حالت كه باراني
از قطره ات چون شكفد به خاكش سبزه همي
بوي ماهم كشاند به خاكش ابر باراني
تا ماه شب افروزم در اين پرده نهان است
باران ديده ام،همدم شبم،يار آنچنان است
جان مي لرزد كه اي واي اگر دلم برنگردد
جانم به زير خاك و دلم در اين غربت شبان است

خدا قول نداده آسمون همیشه آبی باشه و باغها همیشه پوشیده از گل ....

خدا قول نداده زندگی همیشه به کامت باشه ....

خدا روزهای بی غصه و شادی های بدون غم و سلامت بدون درد را هم قول نداده

خدا ساحل بی طوفان ، آفتاب بی بارون ، دوست با معرفت و خنده های همیشگی را قول نداده

خدا قول نداده که رنج و وسوسه و اندوه را تجربه نکنی ......

خدا قول نداده کوه ها بدون صخره باشند و شیب نداشته باشند ...

خدا قول نداده رودخانه ها گل آلود و عمیق نباشند .....

ولی

خدا رسیدن یک روز خوب را خبر داده ..

خدا روزی روزانه ،

استراحت پس از هر کار سخت

و

عشق جاودانه را قول داده ........

پس

ناملایمت های زندگی را شکر بگو و تنها از خودش کمک بگیر

که او جاودانه بی منت است و بس ....

نا امیدی مانند جاده ای پر دست انداز است که از سرعت کم میکنه اما

همین دست انداز نوید جاده ای صاف را بهت می ده .

زیاد تو دست انداز نمون

(( یا علی ))

بگو و برو جلو .....