زمانى که ما مدرسه مى رفتیم یک نوع املا بود به نام “املا پاتخته اى” ، در نوع خودش عذابى بود براى کسى که پاى تخته مى رفت ، یه حسى داشت تو مایه هاى اعدام در ملا عام ..........ما معلم همکلاسی ها
داشتم پروفايل دوستامو نگاه ميكردم...رسيدم به جايي كه واسه چند دقيقه به درازاي سال قبل خيره موندم... دلم گرفت...نشستم كنار پروفايلش و راستش كمي چشمام تر شد... @( غریب )به احترام نرگس .. ببخش خلوتتو به هم زدم...رهگذر
@10121356 ؛؛؛؛؛؛ هنوز جایت خالی ست میان این گلبرگ های عاشق ؛ و سکوتت ، آهنگ زیبای این کوچه هاست . . هنوز هم آسمان به یاد تو اشک میریزد .. غروب برایت دلتنگ میشود ، این جاده ؛ قاصدک ها هم بی واژه ؛ برای تو سر میکنند . اینجا سکوت ها ، تو را میخوانند " بی کسیها " . . . روحت شاد ؛ یادت سبز