همیشه خدادرجستجوی گمشده ام بودم.لاجرم سرازحوزه درآوردم و چندسالی هم درس خارج حوزه راهم تلمذ کردم.وهمزمان باتحریض و تشویق بزرگان.دانشگاه راهم تجربه کردم که به یافته های فلسفی ام لعابی آکادمیک هم بخشیدم.تاپس ازسالهاحیرانی دریافتم نوشتن !که:به سرنیامده طومارعمر.جهدی کن/که درهرقدم چون قلم زتو اثرماند./همیشه خداهم.نقاشی ونواختن ساززیرو زبرم میکنند.