مي خوام بنويسم اما چي بنويسم??!! نمي دوم ! شايد از تنهايي هام... از غربت, از بي قراري و بي وفايي ها... نوشتن آسودگي روح منه ,مي خوام اون چيزي که درونم هست رو صادقانه بيان کنم ! نمي دونم چرا واژه ها فراموشم مي شن , شايد دلم مي دونه که هر کس نمي تونه رازدارش باشه! مي دونم اين کلبه کوچيک , مثه سنگ صبور سنگيني حرفامو تحمل ميکنه و درد دلم رو تسکين مي بخشه!!! يا مهدي ادرکني...