دو سال حبس با اعمال شاقه



اسکار وایلد متأهل بود و دو فرزند داشت، اما با جوانان زیبارو معاشرت می‌کرد.

رندی و انتقاد تند اسکار وایلد از اخلاق ویکتوریایی و ریاکاری برآمده از آن دشمنی‌های زیادی را برای او به ارمغان آورد. وایلد متأهل بود و دو فرزند داشت، اما در همان حال تمایلات هم‌جنس‌خواهانه هم داشت و همه می‌دانستند که از معاشرت و آمیزش با مردان جوان لذت می‌برد. با این‌حال تا وقتی که به مردی به نام لرد آلفرد داگلاس که او را "بوسی" می‌نامید، دل نباخته بود، طبقه حاکم هم‌جنس‌خواهی او را تحمل می‌کرد. در دوران ویکتوریایی هم‌جنس‌‌گرایی جرم محسوب می‌شد و هم‌جنسگرایان را به شدت مجازات می‌کردند. کار عشق و عاشقی وایلد با لرد آلفرد داگلاس که بالا گرفت، پدر معشوق که شخص بانفوذی بود، از اسکار وایلد به دادگاه شکایت برد. در سال ۱۸۹۵ دادگاه او را به جرم هم‌جنسگرایی و انحراف جنسی به دو سال زندان با اعمال شاقه محروم کرد. شهادت چند نوجوان فاحشه و اعتراف لرد آلفرد داگلاس در صدور این حکم تعیین‌کننده بود. از آن پس ستاره اقبال اسکار وایلد ناگهان افول کرد. نمایشنامه‌هایش را در تآترهای لندن دیگر اجرا نکردند، کتاب‌هایش را از روی پیشخوان کتابفروشی‌ها جمع کردند و کار حتی به آنجا کشبد که روی لوح یادبودی که به افتخار او در دانشگاه آکسفورد نصب کرده بودند، رنگ پاشیدند.


اسکار وایلد که در زندان از نظر جسمانی بسیار آسیب دیده بود و آبرو و حیثیتش را برده بودند، پس از پایان محکومیتش به پاریس مهاجرت کرد. پاریس در سال‌های پایانی قرن نوزدهم پایتخت هنری جهان بود و یک شهر کاملاً لیبرال به‌شمار می‌آمد. وایلد که دست‌تنگ بود، در شمال پاریس در یک مسافرخانه اقامت گزید و بعد از مدتی در چهل و شش سالگی در اثر مننژیت درگذشت. می‌گویند اگر در ماه‌های آخر زندگیش مسافرخانه‌چی به او کمک نمی‌کرد، گرسنه می‌ماند.

تصویر دوریان گری



تنها رمانی که از اسکار وایلد به یادگار مانده، اثر درخشانی‌ست به نام تصویر "دوریان گری". در این اثر همه دغدغه‌های فکری و ذهنی اسکار وایلد را بازمی‌یابیم. موضوع این رمان اخلاق‌گرایی توأم با ریاکاری، انحطاط یک دوران، برنمودن پیامدهای شهوت‌رانی و تأکید بیش از حد بر هوای نفس و همچنین در فضیلت لذت‌جویی یا هدونیسم است.


تصویر دوریان گری: زندگی و مرگ، اخلاق‌گرایی و لذت‌جویی، همراه با نمایش انحطاط یک دوران

هدونیست‌ها که پیشینه‌ای بس دراز در تاریخ فلسفه غرب دارند، رهایی از درد و رنج (آتاراکسی) را بالاترین نوع لذت می‌پندارند. اسکار وایلد در سراسر زندگی‌اش به جست‌و‌جوی بی‌دردی بود، اما افسوس که سرانجام با درد و محنت جهان را ترک کرد.


در این رمان، دوریان گری با دیدن تصویر خودش بر بوم ناگهان به زیبایی‌اش پی می‌برد و همان‌دم متوجه می‌شود که زیبایی او گذراست. پس به تصویرش حسادت می‌ورزد و آرزو می‌کند که تصویرش به جای او سالخورده شود. این آرزو تحقق پیدا می‌کند، اما زیبایی جاودانه دوریان گری و لذت‌جویی و شهوت‌رانی او پیامدهایی دارد که با مرگ و جنایت پهلو می‌زند. اسکار وایلد اعتقاد داشت که هنر و جنایت، و به یک معنا زیبایی و زشتی و همچنین اخلاق و بی‌اخلاقی در پیوند تنگاتنگ با هم قرار دارند. او معتقد بود که هنر، نوعی جنایت است که اشراف‌زادگان مرتکب می‌شوند، در حالی‌که کارگران و اشخاص بی‌چیز که از دانش و سلیقه بی‌بهره مانده‌اند، ناگزیر به جنایت روی می‌آورند. لرد هنری در این داستان از برخی لحاظ از خصوصیات شخصیتی اسکار وایلد برخوردار است و اوست که سرانجام از راز زیبایی جاودانه دوریان آگاه می‌شود. در این مسیر خواننده با شیره‌کش‌خانه‌ها، فاحشه‌خانه‌ها و کافه‌های لندن در سال‌های پایانی قرن نوزدهم و با انحطاط شخصیتی و اخلاقی طبقه اشراف در دوران ویکتوریایی آشنا می‌شود و با این تمهید نویسنده "انحطاط یک دوران" (دکادنس) را نشان می‌دهد.



فصل یازدهم این رمان با دیگر فصل‌های اثر تفاوت دارد. در این فصل وایلد از منظر دانای کل خلاصه‌ای از زندگی دوریان گری را روایت می‌کند. اما در باقی فصل‌های اثر، دانای کل، زمینه را برای شخصیت‌ها به گونه‌ای فراهم می‌آورد که آن‌ها بتوانند آزادانه کنش داستانی داشته باشند.

پیش از آنکه اسکار وایلد، نویسنده ایرلندی و انگلیسی‌زبان به شهرت برسد، در کلوب‌های شبانه و در کافه‌ها و در مجالس لندن به عنوان یک جوان حاضرجواب و فوق‌العاده خوش‌پوش و خوش‌‌کلام شهرت داشت. لباس‌های نامتعارف اما زیبایی که می‌پوشید، در این محافل یک حادثه به شمار می‌آمد.


اسکار وایلد نه تنها نمایشنامه‌ها، داستان‌های کوتاه و رمان معروف "تصویر دوریان گری" را آفرید، بلکه شیوه زندگی، رفتار، طرز لباس پوشیدن و چگونگی گفتار و در مجموع چیستی و کیستی‌اش یک اثر هنری بود. او از طرفداران سرسخت "هنر برای هنر" بود و اعتقاد داشت که هنر و زندگی دو امر کاملاً متمایزند. همچنین آفورویسم‌ها یا جملات قصاری که از او به یادگار مانده، در تاریخ ادبیات غرب بی‌همتاست.


در مجموعه برنامه‌های ادبیات غرب در ۱۰ دقیقه که با هومر آغاز شد و با فیلیپ راث به پایان می‌رسد، امروز به اسکار وایلد، تصویرگر انحطاط دوران ویکتوریایی و یکی از مهم‌ترین نویسندگان ایرلند می‌پردازیم.

اقایان و خانمهای ایرانی!ایا این جامعه متمدنی که شما به ان پناه برده اید،نمی تواند یک گروه از متخصصین و فیزیک دانان را مامور رسیدگی به نیروگاها و مراکز هسته ای در ایران کند و اگر ایران خطائی کرد هم او را کاملا ایزوله کرده و به ایرانیان هم با سند و منطق علمی ثابت کند که ملایان حاظر به زندگی مشترک و مسالمت امیز با دیگر جوامع بشری نیستند؟چرا باید یک رئیس مستقل آژانس(البرادایی) بگوید اهداف هسته ای ایران نظامی نیست ولی یک دستور بگیر مثل امانو بگوید اهداف نظامی است؟به نظر من امریکا و صهیونیستها تمایل به راه حل مسالمت آمیز ندارند.لذا بهتر است ما هم به فکر منافع ملی خود بشیم .طرح گام به گام پیشنهادی روسیه یکی از راه های خروج از این بحران و جلو گیری از جنگ جهانی سوم است و هر که در جهت تمدن و انسانیت و جهانی عاری از بمب اتمی ، بمب شیمیائی و بیولژیکی ، مین، تانک و موشک گام بر داشته و سخن می راند،باید احساس مسئولیت نماید و مانع از زیاده خواهی امریکائیان و جنگ افروزی صهیونیستها شود.اخوند نمی تواند افکار نادرست و خرافی و وعده وعید های پوچ خود را حتی به خورد مردم مسلمان و غیر مسلمان داخل ایران بدهد،چگونه قادر است که اسلام را به اروپا و دیگر کشورهای جهان صادر کند.به نظر من حضور امریکا و وجود غده سرطانی صهیونیزم در منطقه عامل اصلی تمام انقلابات است و با دگرگونی رادیکال در خاور میانه،دولتهای اسلامی رادیکال(اصولگرا) بر سر قدرت آمده و جنگ و رویاروئی مذهبی هم بیشتر میشود.موفق باشید

احترام،آزادی،رعایت حقوق انسان خیابان یک طرفه نیست که امپریالیزم به سرکردگی امریکا و متحدین استعمار گر اروپایی اش و نیز انگل چسبیده به آنان دولت صهیونیستی از ج.ا.ا. و یا کشورهای جهان سوم بخواهند که مطیع آنان باشند و هر دستوری که آنان صادر میکنند،بدون چون و چرا اجرا گردد و فریاد دمکراسی و حقوق بشرشان هم تا فلک برسد.منصور. پ