ترجمه

گل سرخ قصمون با شبنم رو گونه هاش

دوباره دل داده بود به دست عاشقونه هاش

خونه ی اون حالا تو یه گلدون سفالی بود

جای یارش چه قدر تو این غریبی خالی بود

یادش افتاد که یه روز یه باغبون دو بوته داشت

یه بهار اون دو تا رو کنار هم تو باغچه کاشت

با نوازشای خورشید طلا قد کشیدن

قصشون شروع شد و همش به هم می خندیدن

شبنمای اشکشون از سر شوق و ساده بود

عکس دیوونگیشون تو قلب هم افتاده بود

روزای غنچگیشون چه قدر قشنگ و خوش گذشت

حیف لحظه هایی که چکید و مرد و برنگشت

گلای قصه ی ما ٬ اهالی شهر بهار

نبودن آشنا با بازی تلخ روزگار

فک می کردن همیشه مال همن تا دم مرگ

بمیرن ٬ با هم میرن از غم باد و تگرگ

یه روز اما یه غریبه اومد و آروم و ترد

یکی از عاشقای قصه ی ما رو چید و برد

اون یکی قصه ی این رفتنو باور نمی کرد

تا که بعدش چیده شد با دستای سرد یه مرد

گلای قصه ی ما عاشقای رنگ حریر

هرکدوم یه جای دنیا بودن و هر دو اسیر

هیچکی از عاقبت اون یکی با خبر نبود

چی می شد اگه تو دنیا ٬ قصه ی سفر نبود

قصه ی گلای ما حکایت عاشقیاس

ما یاسا ٬ پونه ها ٬ اطلسیا ٬ رازقیاس

که فقط تو کار دنیا ٬ دل سپردن بلدن

بدون اینکه بدونن ٬ خیلیلا خیلی بدن

یکیشون حالا تو گلدون سفال ٬ خیلی عزیز

اون یکی برده شده واسه عیادت مریض

چه قدر به فکر هم اما چه قدر در به درن

اونا دیگه تا ابد از حال هم ٬ بی خبرن

روزگار تو دنیای ما قربونی زیاد داره

این بلاها رو سر خیلی کسا در میاره

بازیاش همیشه یک عالمه بازنده داره

توی هر محکمه کلی برگ و پرونده داره

این یه قانون شده که چه تو زمستون ٬ چه بهار

نمیشه زخمی نشد از بازیای روزگار

اگه دست روزگار گلای ما رو نمی چید

حالا قصه با وصالشون به آخر میرسید

ولی روزگار ما همیشه عادتش اینه

خوبا رو کنار هم میاره ٬ بعدم میچینه

کاش دلایی که هنوزم میتپن واسه بهار

در امون بمونن از بازیای تلخ روزگار

ندارم بشنومت از این و اون ببینم عکستو تو آلبوم عکس دیگرون نمیتونم ببینم با همه مهربونیتو با منی که یه عمریه دیوونتم ٬ نا مهربون با همه میبینمت با همه کس به جز خودم تقصیر من چیه که عاشق چشم تو شدم ؟ دیگه طاقت ندارم تو رویای کسی باشی دنیای منی ٬ محاله دنیای کسی باشی عمریه داد می زنم زیبا فقط مال منه نمی تونم ببینم تو زیبای کسی باشی با همه میبینمت با همه کس به جز خودم تقصیر من چیه که عاشق چشم تو شدم ؟ دیگه طاقت ندارم ٬ زیبا چقدر سفر میری به خدا رو کره زمین باشی هدر میری می دونم ٬ توی قایم باشک تلخ روزگار یه روز از دست چشای این دیوونه در میری با همه میبینمت با همه کس به جز خودم تقصیر من چیه که عاشق چشم تو شدم ؟ دیگه طاقت ندارم همه تو رو نشون می دن وقتی که میبیننت ٬ دستاشونو تکون می دن قیمت ناز نگات ٬ هرچی باشه من می خرم بقیه رد می شن و همه می گن گرون می دن با همه میبینمت با همه کس به جز خودم تقصیر من چیه که عاشق چشم تو شدم ؟ دیگه طاقت ندارم توام منو دوس نداری خودتم از همه بیشتر منو تنها میذاری می دونی نه روزگار ٬ نه مردمش ٬ نه تو ٬ نه عشق قدیما به این می گفتن ٬ غریبی ٬ بدبیاری با همه میبینمت با همه کس به جز خودم تقصیر من چیه که عاشق چشم تو شدم ؟ دیگه طاقت ندارم بخونمت تو هر غزل گل ارکیده بیارن واسه تو بغل بغل تو که بهتر می دونی ٬ هیچکس دیگه نمی گفت به چشای مثل ماه نازنین تو ٬ عسل با همه میبینمت با همه کس به جز خودم تقصیر من چیه که عاشق چشم تو شدم ؟ دیگه طاقت ندارم پروانه هات فراوونن اونا از دیوونگیم بی خبرن ٬ نمیدونن اما من یه روز میام انقده فریاد میزنم تا برن تمام عاشقایی که تو میدونن با همه میبینمت با همه کس به جز خودم تقصیر من چیه که عاشق چشم تو شدم ؟ دیگه طاقت ندارم بپیچه موجای صدات کسی عکسی داشته باشه از طلوع خنده هات نمی خوام حتی کسی یه شاخه گل بهت بده همه ی گلا رو من یه روز میریزم زیر پات با همه میبینمت با همه کس به جز خودم تقصیر من چیه که عاشق چشم تو شدم ؟ دیگه طاقت ندارم همه تو رو طلب کنن از آتیش عشق تو یا بسوزن یا تب کنن مگه من مرده باشم که بذارم چندتا دیگه روزشونو به هوای دیدن تو شب کنن با همه میبینمت با همه کس به جز خودم تقصیر من چیه که عاشق چشم تو شدم ؟

آنا همون 118
118=188

نمیگی دلمون برات تنگ میشه ؟

من رفتم بابای

اهاااااااان الان تریپ repeat برداشتی ؟؟

پرهام پر

بله؟

دارم برات

اینوی متیناس اونوامین بخشوده