ایکاش می فهمیدی

من از تنهایی و برگ ریزان پاییز، من از سردی زمستان
من از تنهایی و دنیای بی تو میترسم

خداوندا
من از دوستان بی مقدار، من از همراهان بی احساس
من از نارفیقیهای این دنیا میترسم

خداوندا
من از احساس بیهوده بودن، من از چون حباب آب بودن
من از ماندن چو مرداب میترسم

خداوندا
من از مرگ محبت، من از اعدام احساس به دست دوستان دور یا نزدیك میترسم

خداوندا
من از ماندن میترسم، من از رفتن میترسم

خداوندا
من از خود نیز میترسم
خداوندا پناهم ده

خوبه که

لایک 12 رو واست زدم عزیزم

چه فریبانه ...
بهشت را زیر پایت خواندند !
و زمین را بر سرت خراب کردند ... !
زیباترین و بهترین لبخندی که ،
در تمام طول زندگی ام دیدم ،
لبخندی بود که "مــــــــــــــادرم" ...
در پس دنیایی درد و اشک ...
برای چشم باز کردنم به دنیا ...
به من هدیه کرد !
و این شروع لبخندهایی بود ...
برای همیشه راضی نگه داشتن من !

من کلا خیلی احساسیم... یه رمان خوندم بر اساس واقعیت بود انقدر دلم شکست....ناخداگاه گریم گرفت....

در همین حوالی کسانی هستند که تا دیروز میگفتند :

" بدون تو حتی نفس هم نمیتوانم بکشم "

و امروز در آغوش دیگری..

نفس نفس میزنند... !

بیهوده‌ترین انتظاری که از آشنایی‌هایِ عقیم مانده ی امروزه می‌‌توان داشت ، به ثمر رسیدنِ یک رابطه است.

نیکی‌ فیروزکوهی