mohabat
ما شقایقهای باران خورده ایم سیلی ناحق فراوان خورده ایم ساقه احساسمان خشکیدهاست زخمها از تیغ طوفان خورده ایم تا چه بوده تقصیرمان تا چه باشد بعد از ایت تقدیرمان
mohabat
ما شقایقهای باران خورده ایم سیلی ناحق فراوان خورده ایم ساقه احساسمان خشکیدهاست زخمها از تیغ طوفان خورده ایم تا چه بوده تقصیرمان تا چه باشد بعد از این تقدیرمان
mohabat
بچه که بودیم دل دردهاراباناله میگفتیم همه میفهمیدند.بزرگ که شدیم درددلهارابه هزارزبان میگوییم ولی هیچکس نمیفهمد ...
mohabat
سکوت نشانه ارامش قبل از طوفانه
mohabat
جلوه یار نمیرود از یادم بگذار بمیرم تا یادش بماند در خیالم
mohabat
به یکی گفتن قلب شکسته می خری گفت اگه ارزش داشت کسی اونو نمی شکست
mohabat
چه خوش خیال است فاصله را می گویم به خیالش تورا از من دور کرده نمی داند جای تو امن است اینجا در دل من
mohabat
ما شقایقهای باران خورده ایم سیلی ناحق فراوان خورده ایم ساقه احساسمان خشکیدهاست زخمها از تیغ طوفان خورده ایم تا چه بوده تقصیرمان تا چه باشد بعد از این تقدیرمان
mohabat
سالهاست کوهستان دلم به حرمت ردپایت به برفهایش اجازه آب شدن نمیدهد.
mohabat
دلم گرم خداونديست كه بادستان من گندم برای ياكريم خانه میريزد! چه بخشنده خدای عاشقی دارم،كه میخواند مرا باآنكه ميداند گنهكارم!دلم گرم است میدانم بدون لطف اوتنهای تنهايم... برايت من "خدا" راآرزو دارم..!
mohabat
یک حرف زمستان ادمو گرم نگه میداره و یک حرف عمر ادمو سرد میکنه این حرفا چه کارهای با اداما میکنن
mohabat
کاش بجای فاصله ها خط ریلی بود احساساتتو براش میفرستادی
mohabat
کسی نیست کمی دردو دل کنیم