نشسته ام و حسهایم را ریخته ام دورم

حس چنارپیری که چشمهایش را بسته در انتظار تبر

حس دانه ای تا پرده برداری خاک

حس گنجشککی که حسی ندارد

حس بادبادکی ،تشنه ی رقص در باد

ایستاده ام و تنم حرف میزند

سرم، بوی کوزه ی خیس

دستم، دلش برای خدا تنگ شده

چشمم،می خواهد خاموش باشد

و دلم کودک غمگین خیالباف که مدام دلش می خواهد شب تمام نشود

باید کوچ کنم از فصل پنجم خودم