دلم یک خیابان میخواهد که بشود در آن با تو قدم زد جایی که مردمش زبان مارا بلد نیستند من به زبان خودمانی هی بگویم دوستت دارم و عابران در گیر این کنجکاوی باشند من چه میگویم که تو اینطور میخندی...
کور باش بانو! نگاه که میکنی میگویند نخ داد... عبوس باش بانو! لبخند که میزنی میگویند پا داد... لال باش بانو! حرف که میزنی میگویند جلوه فروخت... تا شاید دست از سرمان بردارند...