خوندم اونجارو

شماره ي آخر كارتش ُ سانسور كردم

کجاا؟

در راه رسیدن به تو گیرم که بمیرم

اصلا به افتاد مسیرم که بمیرم


یک قطره آبم که در اندیشه دریا

افتادم و باید بپذیرم که بمیرم


یا چشم بپوش از من و از خویش برانم

یا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرم


این کوزه ترک خورد ! چه جای نگرانی ست

من ساخته از خاک کویرم که بمیرم


خاموش مکن آتش افروخته ام را

بگذار بمیرم که بمیرم که بمیرم

حالا که دیگه باباام هم میشناستت و مامانم هم دیدتت دیگه اوکی شده . دفعه ی دیگه اومدم تهران با هم میریم پارک جمشیدیه صفا سیتی

دوسي