خوندم اونجارو

در باران که به خانه برمیگردی
از صاعقه ها نترس!
آن ها صاعقه نیستند
فلاش های دوربین خداوندند
که دائم در حال عکس گرفتن از تو اند!

تو عابری عادی در خیابان پاییز نیستی!
فرشته ای هستی که همه ی بال هایش را
پشت مانتویی سیاه پنهان میکند
و مقنعه اش
معبد اینکاست
که خورشید را در خود دارد!
تعجبی ندارد اگر عابران دیگر
این همه را نمیبینند
طعم عسل را باید از زنبور کارگری پرسید
که برای به دوش کشیدن شهد
کیلومترها راه را
از گلی
به گلی بال زده باشد...

من زنبور کندویی بودم
که تو را
از آن دزدیدند!

احساسات ِ مننننننننننن

در سال قحطی عارفی غلامی دید که شادمان بود؛
گفت: چطور در چنین وضعی شادی می کنی؟
گفت: من غلام اربابی هستم که چندین گله و رمه دارد و تا وقتی برای او کار می کنم روزی مرا می دهد.

عارف گفت:
"از خودم شرم دارم که یک غلام به اربابی با چند گوسفند توکل کرده و غم به دل راه نمی دهد و من خدایی دارم که مالک تمام دنیاست و نگران روزی خود هستم"

منم قرمه مامان پز خوردم الان..