دل شکسته ای دارم وسخت پردردم



نگاه خسته ای دارم واند کی سرد م



به شوقِ گم شدنم در میان طوفان ها



صبوری می کنم وگریه نه،که من،مَردم



وآه،ای همه خنده های پوشالی!



کجاست سیلی سرخی،که همچنان زردم



نگاه کن به دلِ خسته وغم آلودم



نگاه کن که شکسته ومی تپد هر دَم



ببین مرا که دگر طاقتی نمانده،ولی



به شوق دیدن راهی،به درد،سرکردم



صبورگشته ام وهمچنان ولی بی تاب



سراغ خاطره ای عاشقانه می گردم

مَخطیـــــ ه مآمآنی میآد دحوآ میکُنه حا...

نه نغـّاشم

مرفهای بی درد
لایک رسوندن چه سود چونکه نرسد دست دوست>> {نیکی} [لینک]
این جمله آخریه خهلی آشنا بودا فرک کنم یه جا شنیده بودمش [لینک]

من سریهتر فراااااااااااااار کنم که الان صاحابش میاد [لینک]

سلام بانو
می دونم که این یه نوشته روان نویسیه
با اینحال یه حسی نسبت به اینجور درد دلا با خدا دارم

خیلی سخته بخوایم به خدا بگیم؛ اگه فلان جور می کردی بهتر بود، این یکیو نفهمیدی چیکار کردی

سگ هم با این تورم قیمت بالا رفته می دزدنش دیگه