melodi
اگر یار مرا دیدی به خلوت/ بگو ای بیوفا ای بیمروت /گریبانم ز دستت چاک چاکو/ نخواهم دوخت تا روز قیامت
melodi
ترسم آخر زغم عشق تو دیوانه شوم،/ بیخود از خود شوم و راهی میخانه شوم،/ آنقدر باده بنوشم که شوم مست و خراب،/ نه دگر دوست شناسم نه دگر جام شراب.
melodi
سوختم باران بزن شايد تو خاموشم کني/ شايد امشب سوزش اين زخم ها را کم کني /آه باران من سراپاي وجودم آتش است/ پس بزن باران بزن شايد تو خاموشم کني
melodi
درین غــــربت ســـرا گــــم کـــرده خـــانـه/ غــــم مارا در اینجــــــا کس نــــــــدانـــــــه/ اگــــر دوستی بیـــــایــــد پیش رویـــــــــــم/ کشــــم آهـــــــی ز بیــــــداد زمــــــــانـــــه
melodi
به خوابی دیدمش غمگین نشسته/ گرفته در بغل چنگی گسسته/ من این چنگ حزین را می شناسم /دریغا عشق من ، عشق شکسته
melodi
چنان عاشق چنان ديوونه حالم/ که مي خوام از تو و از دل بنالم/ هنوزم با همين ديوونه حاليم/ يه رنگم، صادقم، صافم، زلالم
melodi
به امید نگاهت ایستادن/ به روی شانه هایت سر نهادن/ مرا خوشتر از این آرزویی نیست/ دهان کوچکت را بوسه دادن
melodi
آن شب که دلی بود به میخانه نشستیم/ آن توبه ی صد ساله به یک توبه شکستیم/ از آتش دوزخ نهراسیم که آن شب/ ما توبه شکستیم ولی دل نشکستیم
melodi
در درگه عشق كنم در تو شكايت /گويند مرا كشت دو چشمان سياهت /در هر نگهت مستي صد جام شراب/ چشمان تو ميخانه ي دلهاي خراب است
melodi
اگر فرهاد باشم تيشه اي كو ؟ /شرابي ناب باشم شيشه اي كو ؟/ براي حرمت ديوانه بودن /خدايا وسعت انديشه اي كو ؟
melodi
به دوشم کوله باری از جدایی است/ مرا با کوی هجران آشنایی است /بگوش من هنوز از دور و نزدیک/ صدای گفتگو های جدایی است
melodi
دگر گوشی به آغوش درم نیست/ صدای آشنای باورم نیست/ بغیر از لاشه ی پوشیده دل /درین خانه کسی هم بسترم نیست
melodi
اگر چه کولي و شبگرد بوديم /ولي اندازه ي هم مرد بوديم/ سرودند از غم نان، شاعرک ها /من و تو شاعران درد بوديم
melodi
ای مرگ! بیا و جابجا کن ما را/ در خویش گره شدیم وا کن ما را /عمری ست که شبنشینِ رؤیای توایم/ از پشت ستارهها صدا کن ما را
melodi
چندی است که سخت از خودم لبریزم/ آن گونه که باید از خودم بگریزم /انگار که شیر آب هرزی هستم/ چکّه چکّه به پای خود می ریزم