اخه فدات

خیلی زیبا

میگی بازم کنار هم واژه بچین...راجب چی باشه بشین...چشاتو باز کن یه لحظه مال من باش...یه لحظه بیا تو حسا حال من باش...پس بذار بگم از این زمونه واز دلی که تکه تکس...این نوشته هم مساوی است با ذکر یه درد...جز این هم ندارم یه فکر بهتر...از جومنگی بگم که شده سنبل رشادت...ایران واسش شده صندوق تجارت...پس هنرمند وطن کجاس نیست ...ان تو زیر زمین می خونه چون مجاز نیست... از چی بگم برات... انتظار داری چه چیزی از جیب من درآد... به جز یه کاغذ سفید پاره ...خوب آره رفیق.. حرف توشه ولی با خودکار سفید... تو هم مثل منی تو هم کم درد نداری... درد اصلیت اینه که تو هم درد نداری... من کسی نیستم با این دردها دردم بگیره ...ولی این اشک هارو کی می خواد گردن بگیره ...از چی بگم خدا از این بنده های خسته...از این همه درد تمام دنده هام شکسته...خنده هامو نبین این خنده ها میچسبه رو لبم...این منم با یه رد پایه خسته...از چی بگم بگو از یه روح زخمی...که یک تنه باید بره تو کوه سختی...از روزایی که خط خوردند توی تقویم...خبر میدند از یه اشتباه روح تخریب...از چی بگم از بچه های پایین شهر...که غذا خوردن دارند واسه یه شب...ان که تنها دلیل خوابش به عشق فرداست...تنها پاتوق عشقش بهشت زهراست.............