رها بیا با قایق عشمون تو این بیابون پرواز کنیم...پیتیکو پیتیکو

شمیم چه عخشولانه... و در سایه درختان جنگل ایستاده بنشینیم...

اونوقت زیبا نیست...

پس دارم

اره...

چه خوبه آدم تو رویا ،رها بشه.پرهامم باز بشه.

پرهام چه عخشولی

پایان تلخ بهتر از تلخی بی پایانه

رها خانوم خیلی باجنبه هستید،مرسی

جنبه از خودتونه پرهام جان...

گفتم شاید از این نگاهم میفهمی...

میخواستم بازم اون نگاهتو ببینم.

بیا ببین