به جون هرچی ستاره است می خوامت هر لحظه هر بار

اما تو هستی و نیستی اینه راه و رسم اجبار

بی تو زندگیم چه سرده قصه ها قصه ی درده

تک درخت سبز عشقم بی تو بی روحه و زرده

شیطنت های نگاهت وقتی میشه آینه دق

بگو کی رسید به داد دل بی قرار عاشق

هرکیو هرکسی هستی رفتی تو عمق وجودم

دارم از عشقت می سوزم کاشکی عاشقت نبودم

اووووووووووووووووووف توپ ـ توپ ـ مديرمون

خدا گفت : اما عاشقي، سبکي است. عاشقي، سفر ثانيه است. نه درنگ قرن ها و
سال ها. بلند شو و برو و هيچ چيز با خودت نبر، جز همين ثانيه که من به تو مي دهم.
عاشق گفت : چيزي با خود نمي برم، باشد. نه قرني و نه سالي و نه ماه و هفته اي
را
اما خدايا ! هر عاشقي به کسي محتاج است. به کسي که همراهي اش کند. به
کسي که پا به پايش بيايد. به کسي که اسمش معشوق است.
خدا گفت : نه ؛ نه کسي و نه چيزي. "هيچ چيز" توشه توست و "هيچ کس" معشوق
تو، در سفري که که نامش عشق است.
و آنگاه خدا چمدان سنگين عاشق را از او گرفت و راهي اش کرد