سلام داش هادی ِ عزیز . .

گـم می شـوم در کوچه های آشـنا هم!
ردی نمانده از تــو ، در افسانه ها هم!

حالا کجایی تا بپرسی حال من را ؟
حالا کجایی تا بگویم رو به راهم ؟!

چشـم تــو باور کرده دیگر مال من نیست
این دستـهای خسته ی از هم جدا هـم

از هیچ کس انگار کاری بر نیامد
از دستهای معجزه بخش خـدا هم !!

بـی تــو نـفــس تنــگــی مرا تا مرگ برده ست
جای تــو را حتی نمی گیرد هـــوا هم !!
...
رد می شــوم بی اعتنا از مردم شهــر
از چهـره های یک زمانـی آشنا هم !

این زندگــی یک عمر با من دشمنــی داشت
ای کاش می شد که اگر مردیم ، باهم ...

در این حالی که هستم ،چگونه در هوایی نفس بکشم که در کنارت نیستم؟
در این جایی که هستم ،چگونه بنشینم در این حال بی قراری ام …
دائم قدم میزنم ، پنجره را باز میکنم و به خیال تو خیره میشوم به آن دور دستها
در این حسرت سرد ، جز خیال بودنت همه چیز از سرم رفت …
چیزی که در دلم مانده ، تو هستی که مرا تا اوج دلتنگی ها میکشانی
میکشانی به جایی که نای بی قراری را هم ندارم…
چون دلتنگی از دلم بی قرارتر شده ، هنوز انتظار به سر نرسیده و دلم عاشق این انتظار شده
دیگر دردی ندارم که درون دلم نهفته شود ، مگر برایم جز نبودن تو درد دیگری هم در این دنیا است...؟

گم ات نکردم

گریه نکردم در نبودنت

به شهادت دیدن این حقیقت شب ها تو را در خوابم دیدم و حتی برای ورود به رویا یت

بالشم را پشت و رو نکردم

اگر دست می یافتم به حسرت دستانت پیشه می ساختم جستجوی تو را

نمی گویم بی تو بودن بسته است راه ها را

نه

یک بار نگاه کن به چشم هایم

کلمه ای بیش ننوشته

تاسف...............

سلام روزت زیباو آروم ‏‎‎