دلتنگی ام را از تــو پنهان مـی کنم ، برگــرد

هـر جور باشـد چهـره خندان می کنم ، برگـرد


با اینکه از این گریه های غم گـریـزی نیست

بعد از تــو آن را زیر بـارن مـی کنم ، برگـرد


بـوی نـوازشهای دستان تــو را دارد

گیســوی خـود را تا پریشان مـی کنم ، برگــرد


آرام می گیرد در آغوشـم به جای تــو

بغض غریبـی را که مهمان می کنم ، برگـرد


بـی تــو دلــم را می سپارم دست پاییز و

این خانه را مانند زندان مـی کنم ، برگــرد


قصـدت اگـر خاموشی این جسـم بی جان است

کار تــو را این بار آسان می کنم ، برگــرد

نوشـته یا ننوشته غزل نمـای تـوام
بمـانـی و بروی باز هم برای تـوام
کمی کنار بیا با منـی که از ته قلبـღ
همیشه رام نگاه پُر ادعـای تـوام
چه در خیـال و چه خواب و میان خاطره ها
به هـر بهانه به دنبال رد پای تـوام
بیا و هق هق من را شبـی تماشا کن
که انعکـاس غـریبانه ی صدای تـوام
دلم گرفته و بغضـم نمی شود آرام
چقــدر عاشق گریه به شانه های تـوام
به جـز تــو با همه دنیا غریبگی کردم
چـرا تــو منکر آنی که آشنای تـوام ؟!
بیا و کار دلــم را به ناکجا نکشان
که مشتری شده ام باز و در فضـای تــوام ...