صدايم كن
تا امان يابد عابري خسته در شب باران
صدايم كن
تا ببالم من در سحرگاهان با سپيداران
از آن سوي خورشيد؛ از آن سمت دريا
صدايم كن
صدايم كن
صدايم كن
تو لبخند صبحي پس از شام يلدا
از اين تيرگي ها رهايم كن
سكوت سرخ شقايق ها را
در اين ويراني تو ميداني
غم پنهان نگاه ما را
در اين حيراني تو ميخواني
صداي باران
نواي ياران
به لحن تو نميماند
سكوت شب را
ز كوه صحرا
نواي گرم تو ميراند
در ابهام جنگل كسي راز گل را
به غير از تو نميداند
بخوان از بهاران
كه با ساز باران
كسي چون تو نمي خواند
صدایم كن...

خواننده #محمد #اصفهانی

مرسی #هستی جان بابت خطاب زیبایت ...

سکوتم را تماشا کن درین تنهایی سردم

مرا غرق تمنا کن ، بخوان ای یار همدردم

بخـــــوان از غربـــت چشمـــان این تنــها

صدایم کن درین آوارگی های پر از سرمـــا

بیا آرامــشم باش و کنارم تا سحرگاهان

بگیر دستامو تو دستات که می خواهد دلم باران

بزن ساز هماهنگی ، درین شب های دلتنگی

صدایت می کنم از جان بیا با عشق و یک رنگی

بزن بر گریه هایم خط ، بگیر دست مرا در دست

که میمیرم من از هجرت درین عشق پر از حسرت

بمـــــان در لحظه های من ، نگو از قصه ی رفتن

که گفتن از جفای عشق ، همین دم باشد و مردن !

آرام

آرام

نزدیک شدن را احساس می کنم
و رسیدن را
و یک روز از همین روز ها
همین روزهایی که قدیم ها -
- نبودشان آرزویم بود
میرسم ...
و آغوش باز می کنم
برای همه ی لبخند ها
این روزها
عجیب طعم نیایش میدهد لبهایم !
و عجیب رنگ رسیدن دارد
چشمانم ...
شاید ، نه ، حتما
پنجره ها باز می شود !
و چه قدر آرامش بخش است
که خدا پنجره ی اتاقم میشود ...

خدایا ! به تو رسیدن چه خوش عطر است !!!