راه های تشخیص علت سکته مغزی
هنگامی که فردی با علائم سکته به اورژانس می آید، اولین قدم این است که نوع سکته مشخص شود.
سی تی اسکن مشخص می کند که سکته مغزی ناشی از مسدود شدن رگ خونی است یا خونریزی در مغز.
آزمایش های دیگر نیز کمک می کند تا محل دقیق لخته خونی و یا خونریزی در مغز شناسایی شود.
اندازه گیری فشار خون

عوامل خطر سکته مغزی
- افزایش فشار خون
- افزایش کلسترول خون
- دیابت
- چاقی

عوامل خطر رفتاری
رفتارهای خاصی باعث افزایش خطر بروز سکته می شود، این رفتارها شامل:
- سیگار کشیدن
- کم تحرک بودن
- استفاده زیاد از الکل
مصرف نمک زیاد و فست فود
عوامل خطر تغذیه ای
یک رژیم غذایی نامناسب باعث افزایش خطر سکته می شود. مصرف زیاد چربی ها و کلسترول باعث باریک شدن رگ های خونی توسط پلاک ها می گردد.
مصرف زیاد نمک باعث افزایش فشار خون می گردد.
مصرف زیاد کالری به چاق شدن می انجامد.
یک رژیم غنی از میوه ها و سبزیجات، غلات سبوس دار و ماهی ممکن است در کاهش سکته مغزی موثر باشد.

عوامل خطر غیر قابل کنترل
برخی عوامل تحت کنترل شما نیستند، از قبیل:
- افزایش سن و یا داشتن سابقه خانوادگی سکته
- جنسیت هم در این رابطه نقش دارد. مردان بیشتر دچار سکته می شوند.
- نژاد هم مهم است. آمریکایی های آفریقایی تبار، بومیان آمریکایی و بومیان آلاسکا در معرض خطر بیشتری قرار دارند.

بنویسید : "" من دختر ایرانیم !"" بخوانید :"" من پزشک اعصاب دنبالر خواهم بود !!!!"""

خدا رو چه دیدی شاید یه روزی شدم

انشاالله !

▪ ممکن است کسی با استفاده مام در زیر بغلش دچار حساسیت و خارش شود؟
ـ خب، از آنجا که درجه حساسیت افراد متفاوت است، امکان چنین حساسیتی با هر ترکیبی وجود دارد و لازمه درمان این مشکل، قطع مصرف مام و درمان اختصاصی است. شایع ترین عارضه ای که ممکن است در اثر مصرف مام ایجاد شود درماتیت های (التهاب های) موضعی ناشی از تحریک این مواد است که این مورد بیشتر در ارتباط با نمک های آلومینیوم یا آلومینیوم است که در نواحی زیربغل و گاه دست ها و پاها (محل های مصرف) ایجاد می شود. با کاهش دفعه های مصرف یا استفاده در ترکیبات ملایم تر از مارک دیگر و نیز استفاده از مام در پوست خشک شده و به خصوص شب ها که عرق کردن کمتر است ضمن اینکه موجب اثر بیشتر مام و عوارض کمتر می شود، آسیب کمتری نیز به البسه وارد می کند. در صورت بروز چنین التهابی استفاده از کِرِم های موضعی استرویید برای رفع مشکل و قطع محصول کمک می کند. پس لازم است از مصرف مام و چنین محصول هایی به دفعات مکرر و زیاد و نیز در سطح وسیع و گسترده و عرق کرده پرهیز کرد.

▪ گاهی با مصرف مام ها یک ضایعه گلوله ای شکل در زیر بغل ایجاد می شود که بعضی ها آن را با سرطان اشتباه می گیرند و نمی دانند ضایعه از کجا ناشی می شود. چرا؟
ـ ببینید؛ یک ترکیب که اغلب در دئودورانت ها وجود دارد زیرکونیوم است که ممکن است موجب این واکنش (گرانولوم زیرکونیوم) شود که به صورت یک ضایعه التهابی نسبتا سفت سلولی و تقریبا گرد و به اندازه چند میلی متر یا بزرگ تر بوده که در توده پوست زیر بغل به وجود می آید.این ضایعه ناشی از حساسیت تاخیری به ترکیب زیرکونیوم بوده و درصورت حدس چنین تشخیصی نمونه برداری (بیوپسی) از پوست توصیه می شود و در صورت اثبات بیماری احتیاج به درمان اختصاصی دارد ولی می توان اظهار کرد که باوجود مصرف بسیار زیاد مام عوارض خیلی جدی تاکنون گزارش نشده و تعدادی نیز به صورت تئوری بوده است.

بهتر است چند ساعت پس از ماليدن مام روي پوست، محل مام را با آب و صابون بشوييد با اين روش مواد شيميايي مام از روي پوستتان پاك شده و فرصت پيدا نمي‌كنند وارد منافذ پوستي شما شده و ايجاد حساسيت پوستي ‌كنند. شما سپس مي‌توانيد لايه‌اي جديد از مام را روي پوست خود بماليد. انواعي از اين محصولات را تهيه كنيد كه حاوي مقدار كمي از مواد باكتري‌كش مثل آلومينيوم، روي و زيوكونيوم باشد. شما مي‌توانيد از پودر بچه براي خشك نگه داشتن پوست بدن در نواحي كشاله ران و يا زير بغل استفاده كنيد. پودرها عرق را به خود جذب كرده و علاوه بر آنكه سطح پوست را خشك نگه مي‌دارند از عرق‌سوز شدن پوست شما هم پيشگيري مي‌كنند.

لایک

1 دختران با توجه به اهمیت زیادی که به زیبایی پوست می‌دهند، بیشتر برای درمان این جوش‌ها به پزشکان مراجعه می‌کنند ولی پسران با توجه به مسایل فرهنگی کمتر برای درمان آکنه اقدامی انجام می‌دهند، که این درست نیست چون سال‌ها طول می‌کشد تا دوران جوش جوانی سپری شود، سال‌های حساس که جوان وارد اجتماع می‌شود و در محیط آموزشی، محیط کار و ورزش، وجود این جوش‌های نازیبا به‌خصوص در پوست صورت، می‌تواند باعث کاهش اعتماد‌به‌نفس و گاهی گوشه‌گیری و انزوایش شود.

2 شدت جوش‌های جوانی و مدت‌زمان دوران جوش‌زدن، به خصوصیت های فردی بستگی دارد و از هر جوان تا جوان دیگر متفاوت است. مهم آن است که مردان همانند خانم‌ها به درمان این ضایعات بپردازند تا از عوارض دائمی بعد از پایان دوران جوش‌ها که گاهی به صورت فرورفتگی پوست، لک‌های تیره و قرمز و مویرگ‌های ظریف دیده می‌شوند، پیشگیری کنند که درمان این‌گونه عوارض بسیار مشکل، پرهزینه و زمان‌بر است و در مواردی هرگز پوست به وضعیت طبیعی اولیه بازنمی‌گردد.

3 اگر ضایعات جوش جوانی خفیف و کم باشد، مراجعه به پزشک لازم نیست و رعایت بهداشت پوست کافی است ولی در مواردی که جوش‌ها شدید، متعدد، بزرگ و گاهی عفونی شده‌اند، حتما باید برای درمان به پزشک مراجعه شود.

4 رعایت بهداشت پوست با توجه به میزان چربی آن، می‌تواند شامل موارد زیر باشد: شستشوی روزانه با صابون‌های مناسب قلیایی، (اگر پوست چندان چرب نیست، باید از صابون‌های خنثی یا اسیدی استفاده کرد.) خودداری از فعالیت‌های جسمی، استرس‌های عصبی، مصرف موادغذایی محرک و ادویه‌دار و عوامل دیگر که باعث افزایش تعریق می‌شوند.

5 درمان‌های دارویی تجویزشده پزشک باتوجه به علایم پوستی متغیر است. درمان بهبود موقت را به دنبال دارد و لازم است ادامه یا قطع درمان، با تجویز پزشک باشد نه توصیه دوستان یا افراد خانواده که پزشک نیستند چون عوارض داروها می‌تواند صدمه‌های جبران‌ناپذیری به بار آورد.

لایک

آلرژیها چطور عمل می‌کنند؟
آلـرژیهـا عـکس الـعـمـل هـایـی حسـاس در بـرابر موادی هستـنـد کـه حـتـی مـمـکن اسـت کاملاً بی ‌ضرر باشند و ربـطی هم به جنسیت و سن و نژاد ندارد. در عملیاتی که حـساس سـازی نـامیـده می‌شود، بدن فرد در مقابل یک ماده خاص پادتــن می‌سازد که به آلرژی تبدیل می ‌شود. در نـتـیـجه هرگاه فرد با آن ماده خاص تماس می ‌یابد، این سیـستم دفـاعی در مقابل آن واکنش منفی ایجاد می ‌کند. ضد آلرژی ها در خون بدن هیستامین آزاد می‌ کنند که آن هم مسائل جانبی دارد. بطور مثال، هیستامین غشای مخاطی بینی و چشم ها را آبدار و خارش آور می‌ کند. همچنین آماس‌ هایی سفید رنگ و خارش آور که کهیر نامیده می‌ شوند در بدن ایجاد می ‌گردد.
با توجه به نوع آلرژی و قسمتی از بدن که درگیر آن است، علائم مختلفی از قبیل خارش پوست، چشمها یا بدن، ایجاد کهیر و جوشهای پوستی ، عطسه، سرفه، تنفس صدا دار، حالت تهوع و استفراغ ایجاد می‌ شود. در نمونه ‌هایی نادر حتی آلرژی های بسیار خطرناک و تهدید کننده مرگ نیز که آنافیلاکسیز نامیده می ‌شوند هم اتفاق می‌افتد.

علایم آلرژی کدامند؟
نشانه‌های آلرژی را می‌توان به سه دسته خفیف، متوسط و حاد تقسیم نمود.
عکس العمل خفیف، شامل نشانه ‌هایی است که یک ناحیه از بدن را تحت تاثیر قرار می ‌دهد، مانند التهاب، خارش و آبریزش از چشم. علایم خفیف به بخشهای دیگر بدن منتقل نمی ‌شوند.

نشانه عکس العمل متوسط، در بخش های مختلف بدن منتشر می ‌شوند و خارش چشم ممکن است به خارش گلو و تنگی نفس هم منجر شود.

عکس العمل حاد که آنافیلاکسیس (anaphylaxis) نام دارد ، نادر است و یک موقعیت خطرناک و از جمله مواردی است که در میان فوریت های پزشکی قرار دارند. در چنین مواردی، آلرژی در تمام بدن منتشر می ‌شود. این حالت ممکن است با مجموعه‌ای از حملات خارش چشم و صورت آغاز شود و در عرض چند دقیقه، به سرعت در تمام بدن پخش شود و علایم جدی ‌تری چون درد معده، گرفتگی عضلات، تهوع و اسهال را به دنبال داشته و در عین حال درجه التهاب مجاری تنفسی و گوارشی به حدی برسد که تنفس و بلع بسیار مشکل شود.

اغتشاش ذهنی و سرگیجه نیز از جمله علایم حساسیت هستند زیرا مشکل آنافیلاکسیس باعث کاهش شدید فشار خون نیز می ‌شود.
علائم آلرژى در ریه‌ ها به صورت تنگى نفس (آسم)، در پوست به صورت قرمزى و خارش (کهیر و اگزما) و در معده و روده‌ها به صورت اسهال و استفراغ و دردشکم (آلرژى غذایى) می‌ باشد.
واکسیناسیون یا حساسیت زدایی در موارد شدید که به درمانهای علامتی پاسخ نمی دهد و آلرژی در تمام طول سال فرد را رنج میدهد توصیه می شود. این روش درمانی بین سه تا پنج سال طول می کشد و موفقیت 70 تا 80 درصد دارد و در کلینیک های تخصصی آلرژی انجام می شود.

آیا همه دارای نوعی آلرژی هستند؟
لزوما همه دارای آلرژی نیستند. البته اکثر حساسیت ها، ارثی هستند و از والدین به فرزندان منتقل می ‌شوند. اشخاص می‌توانند توانایی ابتلا به آلرژی را نیز ارث ببرند و در عین حال به هیچ ماده خاصی حساس نباشند و فقط نقش انتقال دهنده را بازی کنند. هنگامی که یکی از والدین به نوعی از حساسیت مبتلا باشد، شانس ابتلای فرزند او 50% و اگر هر دو آنها آلژیک باشند، این مقدار به 75% می ‌رسد.

چه افرادی در خطر هستند؟
هر کسی می ‌تواند هر زمانی دچار آلرژی شود. شیوع آلرژی در آمریکا تقریباً بین 9 تا 16 درصد است. هرچند، بعضی حساسیت های غذایی در کودکی (مثل تخم مرغ یا مرکبات) ممکن است با بزرگتر شدن توسعه یابد. عواملی از قبیل توارث، کودکانی که از شیر مادر تغذیه نشده‌اند، استفاده زود هنگام بعضی مواد آلرژی ‌زا (مثل خوردن بادام هندی برای کودکان زیر 2 سال) می ‌تواند پیش بینی باشد برای اینکه آیا شما دچار آلرژی می‌شوید یا خیر.

آزمایش آلرژی
پزشک می ‌تواند به سادگی با انجام تست های آلرژی پوستی متوجه شود که آیا شما دچار آلرژی هستید یا خیر ولی 100 درصد قابل اطمینان نیستند. پزشک همچنین با خراش دادن قسمت کوچکی از پوست با سوزن تزریق مقدار بسیار کمی از آن آلرژی روی پوست به این نکته واقف می‌شود. در بعضی موارد آزمایشات خون هم می‌تواند برای شناسایی آلرژیهای پرخطر و کشنده ‌تر استفاده شود.

آلرژی متداول
گرد و خاک
اگر به گرد و خاک آلرژی دارید، احتمالاً حساسیت شما به خاطر وجود کرم‌های خاکی می باشد. این کرم‌ها در لباسهای دور انداخته شده و بی‌مصرف که گرد و خاک منزلتان را سبب می ‌شود، رشد می ‌کنند. همچنین این آلرژیها از وجود مقدار زیادی خاک در مکان های تاریک و نمور مثل زیر زمین یا حمام‌ هایی که درست ساخته نشده‌اند ایجاد می ‌شود.

درمان:
آلرژی درمان قطعی ندارد. فقط میتوان آن را كنترل كرد.
1- اجتناب از مواجهه با عوامل آلرژیك وحساسیت ‌زا

2-عدم مصرف مواد غذایی آلرژی زا در طول مدت ایجاد آلرژی (هرگونه‌ غذا یا مواد غذایی آلرژی زا ماده‌ای‌ كه‌ بلعیده‌ می‌شود، می‌تواند باعث‌ بروز واكنش‌ آلرژیك‌ شود. غذاهایی‌ كه‌ بیشتر باعث‌ این‌ حالت‌ می‌شوند، عبارتند از: شیر گاو ، تخم‌مرغ‌، گندم‌، سویا، بادام‌ زمینی ، ماهی ‌، آجیل مثل‌ گردو و فندق، خربزه ، كنجد ، تخمه ی آفتاب‌ گردان‌ و شكلات)

3-استفاده از اسپری های بینی مانند اسپری كرومولین، این اسپری ها مانع از ترشح می ‌شوند.

4-شستشوی مرتب بینی با سرم نمكی

5- مصرف یكی از آنتی هیستامینهای موجود با نظر پزشك

مسواکهایتان را جداگانه نگهداری کنید:

وقتی یک از افرادی که در خانه شما زندگی می کنند دچار سرما خوردگی می شوند تقریبا جلوگیری از سرایت آن به افراد دیگری که در همان خانه زندگی می کنند ، غیر ممکن است و احتمالا” شما هم بعد از مدتی ،سرفه کردن و عطسه کردن را آغاز می کنید. یکی از راههایی که می تواند از گسترش سرماخوردگی در خانه جلوگیری کند این است که اعضای خانواده مسواکهایشان را جداگانه نگهداری کنند . مسواکهای همه افراد خانواده را یکجا و در یک لیوان جمع نکنید آنها را جداگانه نگهداری کنید و طوری قرار دهید که با یکدیگر تماس نداشته باشند.

به نظافت آشپزخانه بیشتر توجه کنید:

هر روز حوله مخصوص خشک کردن ظروفتان را عوض کنید. هیچ وقت از حوله ای که برای خشک کردن دستانتان استفاده کرده اید برای خشک کردن ظرفها استفاده نکنید. بهتر است اجازه بدهید ظرفها با جریان هوا خشک شوند. اسکاچ و اسفنج ظرفشویی را همیشه تمیز نگه دارید و مرتبا آن را عوض کنید.

5. چای سبز برای کسانی که آسم بسیار مفید است ، همچنین انقباض و انبساط ریه را بهبود می بخشد.

6. چای سبز مواد مضر برای بدن را که در نتیجۀ اثرات آنها سنگ کلیه و مثانه ایجاد می شود، از بین می برد.

7. چای سبز محافظی مناسب در برابر اشعه های مضر صفحه نمایش تلویزیون و کامپیوتر است.

8. چای سبز باعث باز شدن رگها و عروق مغز می شود، و تغذیه و اکسیژن رسانی را بهبود می بخشد. این روند به پایین آوردن فشار خون کمک می کند و خطر ابتلا به حملۀ قلبی و تصلب شرائین را کاهش می دهد.

9. بسیاری از ویتامین ها در چای سبز وجود دارند، مثل: C، P، B1، B2، PP و کاروتن . ویتامین C در چای سبز پس از دم کردن نیز باقی ست.

10. تنین که از کافئین سبک تر است، نیز در چای سبز وجود دارد .این ماده ،محرک کارکرد سیستم عصبی مرکزی است و عملکرد قلب را تنظیم می کند. تنین در سلولها انباشته نمی شود و امکان ندارد که کسی در اثر استفادۀ زیاد و مکرر آن مسموم شود.

11. چای سبز بر سه دستگاه مهم در بدن( عصبی، تنفسی و قلبی- عروقی) اثر مثبت دارد. به همین دلیل کسانی که از چای سبز استفاده میکنند، بسیار سالم ترند و انرژی بالایی در انجام کار های روزمره دارند.

همانطور که می بینید، چای سبز مزایای زیادی دارد، اما به هر حال، همه چیز را باید به اندازه مصرف کرد.

تفاوت فلفل قرمز و سیاه در چیست؟

رنگ پودر فلفل سیاه و قرمز بیشتر به فرآیندی که در کارخانه‌ها روی تولید این محصولات انجام می‌شود، برمی‌گردد. در واقع طی فرآیند خشک‌کردن و تهیه صنعتی پودر فلفل، امکان تغییر رنگ آن هم وجود دارد. از طرف دیگر، رنگ فلفل سیاه و قرمز به نوع گیاه‌های پایه آنها هم بستگی دارد. فلفل سیاه، دانه‌ای سیاه رنگ و کوچک، فلفل قرمز هم گیاهی بوته‌ای با پوسته‌ای قرمز است. در ضمن، رنگدانه‌ها و فلاونوییدهای طبیعی موجود در گونه‌های مختلف فلفل باعث تغییر رنگ انواع آن می‌شود.

آیا خاصیت این دو نوع فلفل هم با یکدیگر تفاوتی دارد؟

معمولا خاصیت انواع فلفل‌ها از فلفل سیاه و قرمز گرفته تا فلفل دلمه‌ای‌هایی با رنگ‌های متفاوت (قرمز، سبز، زرد، نارنجی و حتی سیاه) و فلفل سبزهای تند و شیرین، تفاوت چندانی با هم نمی‌کند. یعنی رنگ‌های مختلف فلفل به کاروتنوییدهای موجود در این گیاهان برمی‌گردد. به طور کلی اگرچه خاصیت فلفل‌های مختلف از نظر وجود کاروتنوییدهای موجود در آنها کمی با هم متفاوت است اما فرق کلی، قابل?توجه و اساسی در خاصیت فلفل‌های رنگی، تند یا شیرین وجود ندارد. در یک کلام اینکه ارزش تغذیه‌ای فلفل‌های مختلف با یکدیگر تفاوت بارزی ندارد.

آیا میزان مصرف خاصی برای فلفل‌ها در نظر گرفته می‌شود؟

فلفل خشک یا پودر فلفل جزو ادویه‌ها محسوب می‌شوند و ادویه‌ها هم از نظر تغذیه‌ای باید به صورت متعادل مصرف شوند تا مشکلی را برای فرد مصرف‌کننده به وجود نیاورند. برخی از افراد در مصرف فلفل هم مانند نمک و شکر به شدت افراط می‌کنند و آنقدر حجم فلفل را در وعده‌های غذایی خود بالا می‌برند که بدن آنها نسبت به طعم تندی مقاوم می‌شود.

این مقاومت چه اشکالی دارد؟

کسی که به طور مداوم فلفل مصرف می‌کند، حساسیت گیرنده‌های چشایی‌اش به تدریج کم می‌شود و برای اینکه بتواند لذت تندی غذای گذشته را درک کند، باید مدام فلفل غذای خود را بیشتر و بیشتر کند. با این حساب می‌توان گفت که حساسیت گیرنده‌های چشایی و گیرنده‌هایی که طعم و مزه را روی زبان و دهان درک می‌کنند، با مصرف روزانه و بی‌رویه فلفل کاهش می‌یابد.

آیا مصرف فلفل زیاد و غذاهای تند ضرری هم برای ما دارد؟

ادویه‌هایی مانند فلفل، محرک اسید معده هستند و افراط در مصرف آنها می‌تواند باعث ابتلا به التهاب معده یا حتی گاستریت شود. ابتلا به زخم‌معده یا زخم دوازدهه هم از دیگر عوارض مصرف طولانی‌مدت، مداوم و زیاد انواع فلفل (به خصوص فلفل‌های تند) است.

ممکن است کمی هم در مورد فواید مصرف متعادل فلفل‌ها توضیح دهید؟

ترکیب‌های فلاونوییدی، فواید آنتی‌اکسیدانی‌ دارند و در تمام گونه‌های فلفل هم یافت می‌شوند. ترکیب‌های آنتی‌اکسیدانی موجود در فلفل‌ها مانند ویتامین‌های E و C هم برای بدن بسیار مفید هستند. در ضمن، آنتی‌اکسیدان‌ها جزو مواد ضدسرطان و دوستدار قلب محسوب می‌شوند.

برخی از افراد بر این باورند که خاصیت فلفل سبزهای کوچک و تند، بسیار بیشتر از فلفل سبزهای شیرین است. آیا این باور درستی است؟

نه، تركیب‌های فلاونوییدی مفید موجود در فلفل‌ها ارتباط چندانی با تركیب‌های تشکیل‌دهنده طعم تند یا شیرین آنها ندارند. یعنی تندی یا شیرینی یک فلفل به گروهی از فلاونوییدهای موجود در فلفل‌ها برمی‌گردد و ترکیب‌های فلاونوییدی و مفید دیگری که در فلفل‌ها وجود دارد هم در تمام انواع این گیاه تقریبا پیدا می‌شود. به‌طور حتم می‌توان گفت که تندی بیشتر فلفل ربطی به خاصیت بیشتر یا کمتر آن ندارد.

آیا ادویه فلفل دلمه‌ای که به نام لاتین آن، یعنی پاپریکا در بازار موجود است، همان خاصیت و ترکیبهای آنتی‌اکسیدانی فلفل دلمه‌ای تازه را دارد؟

برخی از ادویه‌ها یا موادغذایی جدید برای تنوع بخشیدن به بازار فروش و جذب مشتری‌هایی با ذائقه‌های متفاوت، روانه فروشگاه‌ها می‌شوند. در دانش تغذیه اصل بر مصرف خوراکی‌ها و مواد غذایی تازه است. یعنی هرچقدر فرآیند بیشتری برای صنعتی‌کردن یک ماده غذایی روی آن صورت گیرد، به طور حتم ارزش غذایی آن هم کاهش پیدا خواهد کرد. به‌طور کلی از نظر تغدیه‌ای مصرف فلفل دلمه‌ای تازه به پودر آن ارجحیت دارد. بهتر است پودر فلفل یا هر ادویه‌ دیگری در صورت در دسترس‌نبودن ماده غذایی تازه در برنامه غذایی افراد گنجانده شوند. خیلی از ویتامین‌های گروه‌ B یا ترکیب‌های آنتی‌اکسیدانی، بیشتر در فلفل‌های تازه پیدا می‌شوند. بسیاری از این مواد مغذی نسبت به نور و حرارت حساسیت بالایی دارند و طی فرآیند صنعتی?کردن یک ماده غذایی تازه از بین می‌رود.

آیا این ادعا که مصرف فلفل باعث افزایش سوخت‌وساز بدن و کاهش وزن افراد مختلف می‌شود، صحت دارد؟

فلفل جزو آن گروه از موادی است که مصرف آن کمی متابولیسم بدن را افزایش می‌دهد اما متاسفانه برخی این خاصیت فلفل را خیلی اغراق‌آمیز مطرح می‌کنند. بهتر است بدانید که مصرف فلفل یا چای سبز به تنهایی باعث کاهش وزن نمی‌شود. یعنی بالا رفتن سوخت‌وساز بدن در اثر مصرف فلفل یا چای سبز به اندازه‌ای نیست که منجر به لاغر شدن افراد چاق شود.

چرا برخی از افراد به راحتی غذاهای تند می‌خورند اما بدن برخی دیگر به شدت به مصرف فلفل و سایر ادویه‌های تند، واکنش نشان می‌دهد؟


صرفنظر از تفاوت‌های فردی، این موضوع به سازش‌پذیری افراد هم بستگی دارد. یعنی شخصی که مدت‌ها و به طور مداوم فلفل را در برنامه غذایی خود داشته و به مرور زمان غذاهای خود را تند و تندتر کرده است، به طور حتم می‌تواند طعم خوراکی‌های بسیار تند را به راحتی تحمل کند. قطعا چنین فردی از روز اول قادر به خوردن غذاهای خیلی تند نبوده است. بد نیست چنین افرادی بدانند که مصرف غذاهای خیلی تند می‌تواند به مرور زمان باعث آسیب بافت معده و حنجره شود.

چه دهان شویه ای را انتخاب کنیم؟
ترکیبی از رنگ ها، فستیوالی از طعم ها و عملکردی برای همۀ اهداف...
چه طور می‌توان از میان این همه دهان شویۀ مختلف، یکی را انتخاب کرد؟
بهترین راه حل برای انتخاب محصولی مناسب با شرایط شما، این است که با دندانپزشک تان دربارۀ آن صحبت کنید!

دهان شویه ها بدون هدف و بی جهت مورد استفاده قرار نمی‌گیرند و بدون برنامه نمی‌توان آنها را مصرف کرد. مثلاً برخی از آنها را فقط در یک دورۀ زمانی خاص می‌توان به کار برد.
ضمناً نباید فراموش کنید که این محصولات اکسیری شفابخش برای همۀ ناراحتی ها نیستند. برای مثال همیشه نمی‌توان بوی بد دهان را به وسیلۀ دهان شویه ها برطرف کرد، تنها زمانی که علت ایجاد بوی بد، باکتری های موجود در دهان باشند، این محصول مفید فایده خواهد بود، اما اگر بوی بد دهان علت دیگری مانند مشکلات شدید گوارشی داشته باشد، قطعاً دهان شویه نمی‌تواند کمک چندانی به از بین بردن آن بکند.

دهان شویه ها به چه دردی می‌خورند و چه زمانی باید از آنها استفاده کرد؟
اولین هدف دهان شویه ها، بیرون کردن باکتری های موجود در حفرۀ دهان و روی زبان است.
البته این محصول در موقعیت های مختلف دیگر نیز می‌تواند به کار بروند:

به منظور مصرف درمانی:
دهان شویه های ضد عفونی کننده به نحوی بسیار دقیق برای تکمیل درمان مشکلات دندانی افراد مبتلا به بیماری های پاردونتال مفید هستند، پارادونتال بافت هایی هستند که از دندان ها محافظت می‌کنند مثل لثه.

علاوه بر این برای افرادی که تحت جراحی هایی از جمله جراحی های دهانی یا کشیدن دندان قرار گرفته اند نیز، مناسب است.
این دهان شویه ها را فقط می‌توانید در داروخانه ها پیدا کنید.

آیا استفاده از دهان شویه ها ضروری است؟
پاسخ این سؤال منفی است. اگرچه دهان شویه ها سرعت تشکیل پلاک های دندانی را کاهش می‌دهند، اما آنها را به طور کامل از بین نخواهند برد.

آیا استفاده از دهان شویه می‌تواند جایگزین مسواک زدن به دندان ها بشود؟
حداقل دو بار در روز دندان های تان را مسواک بزنید: صبح ها و ترجیحاً بعد از صبحانه و شب بعد از خوردن آخرین وعدۀ غذایی، این کار باعث می‌شود که باقی مانده های مواد خوراکی و غذاها در مدتی که خواب هستید، بین دندان های تان باقی نمانند.
ضمناً فضای بین دندان های تان را به کمک نخ دندان یا خلال دندان پاک کنید.
اگر می‌خواهید از دهان شویه هم استفاده کنید، مناسب ترین زمان برای به کار بردن آن، میان این دو مرحله است.

نانچیکو هم میشه آیا؟

برای شما همه چی میشه عزیز ِ دل

فدای تو

جیگرتو

روغن به كار رفته در این محصول نیز از نوع روغن مخصوص قنادی با درجه اشباع بالاست و ساختار آن با روغن‌های خانگی متفاوت است.

بیشتر بیسكویت‌ها، پركالری‌ و در هر صدگرم آنها 330 كالری انرژی نهفته است. البته این میزان در بیسكویت‌های كرم‌دار و شكلاتی بیشتر است.

بیسكویت كرم‌دار؛ پرچرب و پركالری

در میان طیف وسیع بیسكویت‌ها، انواع كرم‌دار آن كالری بسیار بالایی دارد و چاق‌كننده است. كالری بالای این محصول به دلیل كرم خامه‌ای‌شكل پرچربی است كه به صورت یك لایه میان هر دو عدد بیسكویت استفاده می‌شود.

این كرم از مخلوط روغن جامد، پودر شكر، مواد رنگی و اسانس تهیه می‌شود و برخلاف ظاهر خامه‌ای مزایای تغذیه‌ای خامه لبنی را ندارد. این بیسكویت برای مبتلایان به دیابت، چربی خون بالا و دانش‌آموزان چاق محدودیت مصرف دارد.

ویفرها، كم‌كالری‌

ویفرها به دلیل داشتن طعم‌های متنوع و ایجاد حس مطلوب در زمان جویدن بیشتر مورد استقبال كودكان است. كرم موجود در این محصول از بیسكویت كرم‌دار،​كم‌حجم‌تر و كم‌كالری‌تر بوده و چاق‌كنندگی كمتری دارد، اما نكته مهم آن‌كه برخی تولیدكنندگان غیرمتعهد برای افزایش جذب مصرف‌كننده از اسانس‌های میوه‌ای شیمیایی در دوزهای بالا استفاده می‌كنند كه می‌تواند برای كودكان در حال رشد و افرادی كه سیستم ایمنی ضعیفی دارند، مخاطره‌آمیز باشد.

از این رو از مصرف ویفرهایی كه طعم و بوی قوی دارد اجتناب كنید. طعم كاكائویی و قهوه در اغلب ویفرها منشا طبیعی دارد.

بیسكویت سبوس‌دار، رژیمی نیست

متاسفانه این روزها بیسكویت سبوس‌دار از نظر افراد چاق، رژیمی و كم‌كالری و از نظر مبتلایان به دیابت به دلیل دارا بودن سبوس گندم بی‌ضرر محسوب می‌شود.

اما باید بدانید این بیسكویت درمقایسه با بیسكویت معمولی تنها سبوس بیشتری دارد و روغن و شكر به كار رفته در آن مانند سایر بیسكویت‌ها به یك میزان بوده و چاق‌كننده است و برای افراد دیابتی محدودیت مصرف دارد البته این محصول به دلیل آن‌كه از آرد كامل گندم و سبوس تهیه می‌شود از نظر تغذیه‌ای بر سایر بیسكویت‌ها برتری داشته و مصرف آن برای میان‌وعده دانش‌آموز گزینه مناسبی است.

بیسكویت رژیمی نداریم!

چند سالی است كه در برخی مغازه‌ها یا نانوایی‌های فانتزی، بیسكویت‌هایی تهیه می‌شود كه شیره توت، خرما، انگور یا شیرین‌كننده‌های مصنوعی جایگزین شكر شده و با نام رژیمی برای افراد دیابتی عرضه می‌شود؛ اما باید بدانید شیره‌ها همچون شكر، كالری یكسانی دارد و درصدی از قند موجود در آنها از نوع ساكاروز بوده و برای جذب، نیاز به انسولین دارد.

از سوی دیگر تهیه بیسكویت‌های رژیمی یك كار سنتی نیست كه یك نانوا یا كارگر معمولی بتواند آن را انجام دهد. این نوع محصولات باید زیر نظر متخصصان تغذیه و طبق یك فرمولاسیون استاندارد تهیه شود.

كراكر و چوب شور، نوعی بیسكویت نمكی

شاید تا به حال نام كراكر به گوشتان نخورده باشد. كراكر همان بیسكویت‌های ترد مربع‌شكل با سطوح آغشته به ذرات درشت نمك است كه این روزها در اشكال متنوع و اندازه‌های ریز و درشت تهیه می‌شود. این بیسكویت به دلیل دارا بودن نمك برای افراد با فشار خون بالا، بیماران كلیوی و قلبی محدودیت مصرف دارد.

نوع دیگر بیسكویت‌های نمكی، چوب شور است كه مصرف چند عدد آن برای افرادی كه سردرد یا سرگیجه ناشی از فشار خون پایین دارند، مناسب است. چوب‌های حاوی دانه‌های كنجد یا كره بادام زمینی گزینه بهتری است.

احتیاط كنید!

بیسكویت‌هایی كه با آرد گندم تهیه می‌شود برای كودكان كمتر از ‌هفت ماه توصیه نمی‌شود. عوارض مصرف‌ این خوراكی برای كودكان سه چهار ماهه می‌تواند به شكل آلرژی به گندم و اسهال‌های مزمن تظاهر كند. بیسكویت گندم برای مبتلایان به سلیاك (اختلال خودایمنی روده باریك با زمینه ژنتیكی) و انواع شكلاتی آن برای كودكان بیش‌فعال توصیه نمی‌شود.

خطر بیسكویت‌های سوخته

از مصرف بیسكویت‌های سوخته و تلخ‌ بپرهیزید. در اثر سوخته و قهوه‌ای‌شدن محصولات دارای مواد كربوهیدراتی همچون بیسكویت در حرارت‌های بالای پخت، ماده‌ای سرطان‌زا به نام «آكریلامید» ایجاد می‌شود.

این ماده به محض ورود به بدن تجزیه شده و می‌تواند موجب تضعیف سیستم ایمنی و عصبی بدن شود و به بروز انواع سرطان بینجامد.

بیسكویت كیلویی نخرید

بیشتر بیسكویت‌هایی كه به صورت فله‌ای در برخی مغازه‌ها یا نانوایی‌های فانتزی از سوی كارگران تهیه می‌شود اغلب حاوی مواد افزودنی و نگه دارنده‌های غیرمجاز با دز بالا بوده و در شرایط غیربهداشتی تولید می‌شود.

این محصولات گرچه قیمت پایین‌تری داشته و به‌صرفه‌تر است، اما به دلیل آن‌كه تاریخ تولید نامعلوم، شرایط نگهداری نامساعد و مواد اولیه نامرغوب دارد و اغلب به صورت روباز و خارج از بسته‌بندی به دور از نظارت وزارت بهداشت تهیه و عرضه می‌شود برای سلامت مصرف‌كننده بخصوص كودكان و دانش‌آموزانی كه مصرف مستمر و طولانی‌مدت دارند، مخاطره‌آمیز است.