من و فاطمه نزد پیغمبر(ص)رفتیم و او را دیدیم که به سختی می گریست،چون علت را جویا شدیم فرمودند آن شب که به آسمان ها رفتم،زنانی از امت خود را در عذابی سخت دیدم:

در حدیثی که صدوق(ره)از امام باقر(ع)نقل کرده می گویند:
رسول خدا(ص)را از آن پس تا روزی که از دنیا رفت کسی خندان ندید


زنی را به موی سرش آویزان دیدم که مغز سرش جوش آمده بود،
همان زنی بود که موی سر خود را از مردان نامحرم نمی پوشانید

-----------------------------------------------------------------------

زنی را به زبان آویزان دیدم که از حمیم(آب جوشان)جهنم در حلق او می ریختند،

او با زبان شوهر خود را می آزرد

---------------------------------------------------------------------

زنی را دیدم که پاهایش را به دستهایش بسته بودند و مارها و عقربها بر سرش ریخته بودند
زنی بود که به طهارت بدن و لباس خود اهمیت نداده و
برای جنابت و حیض غسل نمی کرد و نظافت نداشت و نسبت به نماز خود بی اهمیت بود

-----------------------------------------------------------------------

زنی را دیدم که صورت و دستهایش سوخته بود و امعاء خود را می خورد،
زنی بود که وسایل زنا برای دیگران فراهم می کرد

-----------------------------------------------------------------------

زنی را دیدم که سرش سر خوک و بدنش بدن الاغ و به هزار هزار نوع عذاب گرفتار بود
او زن سخن چین دروغگو بود

گروهی را دیدم که شکمهای بزرگی داشتند و نمی توانستند از جا برخیزند
گفتم: ای جبرئیل اینها کیان اند؟
گفت: کسانی هستند که ربا می خورند..

------------------------------------------------------------

زنانی را دیدم که بر پستان آویزانند، پرسیدم: اینها چه زنانی هستند؟
گفت: زنان زناکاری هستند که فرزندان دیگران را به شوهران خود منسوب می دارند