تنهایی‌ یعنی‌

لباسِ تازه ات را بپوشی‌

خواهرت نگاه کند و با شوق بگوید؛

"باجون اولسون

نقدر یاراشی"
و هزار هزار زیبا روی را

فدایت کند!!

تنهایی‌ یعنی‌

برای خودت آشپزی کنی‌

و تا چند روز

بوی املتِ روی اجاق

بهانه ی خواب زدگی ات باشد!

تنهایی‌ یعنی‌

مادرت زنگ بزند

و با لحنی دلانه بگوید؛

"اوغلوم،چوخ ایشتمه،بیرازدا

ازووه یتیش"

تنهایی‌ یعنی‌

هیچ آثاری از تو نباشد

اما چهار گوشِ خانه ات را

به بهانه ی تو نگاه کنی‌

برای تو آهنگ بگذاری و خودت را گول بزنی‌

که این قسمتِ آهنگ

همزمان با نگاهِ من

دیوانه ات می‌‌کند!

تنهایی‌ یعنی‌

هفته‌ای یکبار صورت ات را اصلاح کنی‌

آن هم بی‌ حوصله،آرام و بدونِ خراش روی صورتت

"نکه کسی‌ منتظرت نیست تا سرِ قرار بروی"

تنهایی‌ یعنی‌

وقتی‌ کسی‌ تماس می‌‌گیرد

تمامِ دلتنگی‌‌هایت را

برای چند لحظه هم که شده

بفرستی‌ دنبالِ مزرعه ی نخود سیاه

اما بعد از مکالمه

یک عالمه

اشک درو کنی‌...!

تنهایی‌ یعنی‌

"سیمین بری"

"مرا ببوس"

"امشب در دل‌ شوری دارم"

"تو‌ای پری کجایی"

جایشان را بدهند به

تیک،تاک،تیک،تاک،تیک