زندگی متأهلی یعنی

به همسرت مسیج بدی: ای عشق، خداوند نگه‌دار تو باشد

اونوقت جواب بگیری:

یه بسته قارچ، آب‌لیمو، مرغ، نون، بوس

خجالت نمی کشید ؟

یه خرده همت کنید تا قهرمانی راهی نیست !

معمولا تو قبل از افطار ایجوری هستی

.(‘.’)
].[/
_/ _

ولی بعد از افطار !

_(‘.’)_
( . )/
_!/ !_

خسته نباشی !

اي مسافر !

اي جدا ناشدني !

گامت را آرام تر بردار !

از برم آرام تر بگذر !

تا به کام دل ببينمت ....

بگذار از اشک سرخ گذرگاهت را چراغان کنم .

آه ! که نميداني ... سفرت روح مرا به دو نيم مي کند ...

و شگفتا! که زيستن با نيمي از روح، تن را مي فرسايد ...

بگذار بدرقه کنم واپسين لبخندت را و آخرين نگاه فريبنده ات را .

مسافر من !

آنگاه که مي روي کمي هم واپس نگر باش .

با من سخني بگو .

مگذار يکباره از پا در افتم ...

فراق صاعقه وار را بر نمي تابم ...

جدايي را لحظه لحظه به من بياموز...

آرام تر بگذر ...

وداع طوفان مي آفريند...

اگر فرياد رعد را در طوفان وداع نمي شنوي ؟!

باران هنگام طوفان را که مي بيني !

آري باران اشک بي طاقتم را که مي نگري ...من چه کنم ؟

تو پرواز مي کني و من پايم به زمين بسته است ...

اي پرنده !

دست خدا به همراهت ...

اما نمي داني ...

نمي داني که بي تو به جاي خون اشک در رگهايم جاريست ...

از خود تهي شده ام ...

نمي دانم تا باز گردي مرا خواهي ديد؟

من چشم به راه یک اتفاقم

نه شاکی ام و نه غر می زنم

فقط در سکوت خودم / منتـــــظرم...




به قول یه دوست :

تعویض یا تبدیل نمی خواهم / دلم " تغـییر " می خواهد !

تغییری که درونم را دگرگون کند

روشن کند

امیدوار کند

چیزی که ابدی باشد و برای یک بار هم که شده

بیشتر از " یک لحظه " دوام داشته باشد !

با خودم می گویم شاید ....

شاید هنوز وقتش نرسیده

کسی چه میداند

شاید هنوز راه رسیدن را پیدا نکرده

اما حسی به من می گوید بالاخره پیدا می کند

و تا آن روز فقط از من یک چیز می خواهد ...



باشد ای اتفاق ! ...

گرچه کمی پیرتر شده ام

با اینکه دیگر مثل آنوقت ها عجیب نیستم

اما خیالت راحت باشد ، من

فعلا صبورم