کدامـــین چشــــــمه ســمی شــد کـه آب ازآب میترسد؟


کـــه حتــــی ذهــــــن ماهیــــگیر از قــــلاب میـــــترســد؟


گرفــــــته دامـــــــــن شــــــب راغبــــاری آنـــــچنان برهـم


که پلـــک ازچشـــم، چشم از پلک وپلک ازخواب مــیترسد

خنده ها بعد از تو ، دیگر نه همان شـادی بی شائبه ایست


کــه فضا را از طنین هستی از عـــــطر نفسهایت می آکند


خــــــنــده هــــــــا بــــــــعــــــد از تــــــــو ، دیـــــــــگر خالی است.


نـــــــــقــــــــش خــطـــی است به دور از احساس در میان صورت


خنده ها بعد از تو ،ضرب سخت پتکی است بر سر انگشت حیات


و تــــــــگـــرگـــــی اســــت خــــــزان خــــیز در فـــــصــــــل بــــهار


خنده ها بعد از تو ، آن طـــــــعــــنه تلخ اســـــت به رعنـایی سرو


کـــــــــــــــــــه نخواهـــــــــــد پایـــــــــید بـــــــــــرگ بر اندام درخت



رفت تا دامنش از گرد زمین پاک بماند


آســـمانی تر آن بود که در خاک بماند

سلام

@نیلـツــو

از آن بهار تا این بهار آموخته ام که ...

بیشتر عشق بورزم و تنفر و بدی ها رو از خود دور کنم؛

یاد گرفتم انسان در زندگی میتواند دوباره متولد شود و بهاری زیبا تر خلق کند؛

یاد گرفتم با چشمانی باز تر به زیبایی ها اطرافم توجه کنم از اواز پرندگان از نوازش گلها و غذا دادن به حیوانات لذت ببرم؛

یاد گرفتم شاد باشم لبخند بزنم چرا که وقتی به زندگی لبخند میزنم وقتی که به گل لبخند میزنم انعکاس و بازتاب خنده ام را در زندگی و گل میبینم؛

یاد گرفتم سختی درد هایی را که تحمل کردم پیش زمینه ای برای آگاهی بیشتر بوده است و با درد ها طعم شیرین زندگی کردن و عشق ورزیدن را درک کرده ام ؛

اگرچه برای ابراز دوست داشتن به یک دوست ، گلی را چیده ام اما از ان دوست آموختم که گل را نباید چید بلکه باید نوازش کرد حتی اگر خود کاشته باشی زیرا هیچ کس مالک گلی نیست چه بسا که نگهبان گلی است که کاشته است ...