پدر راحت مٌرد . .

چون هیچگاه فلسفه نمی دانست !!

در عصر مکتب های ایسم ایسم

افسردگی های پوچ گرایانه.

بعد از ظهر یک روز پاییزی . .

دراز می کشد رو به ابی اسمان

با حس نوستالژیکِ رقصِ پازن هایِ* دشت هایِ ییلاقی

صدایِ تفنگ هایِ برنو.

و دوباره غرق می شود

در بی نهایت انکسارِ ابیِ ذرات

و خدا حجمِ ابیِ اسمانست برای او

در عصر ""عرفان های لایت با طعم نعنا""

اینترنت،کامپیوتر،موشک های کروز.

به خواب می رود

راحت و ارام

در خوابِ شیرینِ بعد از ظهری پاییزانه . . .؟!

و برای همیشه . .

از فلسفه چیزی یاد نمی گیرد....

دختره از پسره پرسيد من خوشگلم؟گفت نه

گفت دوستم داري؟گفت نوچ؟

گفت اگه بميرم برام گريه ميکني؟ گفت اصلا

دختره چشماش پر از اشک شد و هيچي نگفت

پسره بغلش کرد وگفت:

تو خوشگل نيستي زيبا ترين هستي

تورودوست ندارم چون عاشقتم

اگه تو بميري برات گريه نميکنم چون من هم می میرم