تو این حالم رو می فهمی
همین كه باشی آرومم
نرو از پیش من حتی
اگه حسّ كردی خاموشم
نرنجی از دلم بانو
یه وقتایی اگه سردم
آخه این بار غم گاهی
زیادی میشه رو دوشم
یه روز گفتی میری اما
یقین داری كه میمیری
به جون تو كه بعد از تو
برات مشكی نمی پوشم
ندارم ناله و آهی
شراب غم نمی نوشم
نمی گیرم گل و گلدون
غمت میشه فراموشم
نمی مونم منم اینجا
تو دنیایی كه تو نیستی
چیكار كردی كه تونستم
با چشمای تو جادو شم؟
بگو كه باورت میشه
چقدر ساده دوست دارم
با اینكه خیلی از حرفات
هنوز مونده توی گوشم
به جون تو قسم خوردم
بری از پیش من مردم
واسه رفتن از این دنیا
دیگه مشكی نمی پوشم

شاعر : فرشته ملک محمود / مرجان زنگنه
آهنگ : رضا صادقی

زندگی نقطه سر خط بی وفایی شده عادت

تو نوشته بودی دیدار سه تا نقطه به قیامت

زندگی نقطه سر خط تلگرافی شده نامه ات

قلبمو مچاله کردی لای نقطه چین نامه ات

عزیزم نقطه ته خط برو با خیال راحت

به تو تقدیم این ترانه عوض جواب نامه ات

با سی و دو حرف دلگیر مختصر مفید و ساده

گفتی که سایه ی عشقت از سرم خیلی زیاده

زیر درد و خط کشیدی ضربدر زدی رو اسمم

تا بدونم که به عشقت تا که جون دارم طلسمم

عزیزم نقطه ته خط برو با خیال راحت

به تو تقدیم این ترانه عوض جواب نامه ات

روی یک کاغذ بی خط حرفای خسته به نوبت

روی سرزمین نامه ات حرف "ت"کرده قیامت

ت مثل تو مثل تردید ت مثل آخر طاقت

مثل تنهایی مثل آخر خیانت