برای دعا کردن واسه نیومدن معلم!

برای قرآن های اول صبح و خوندن سرود ایران اول هفته!

برای خط کشی کناردفتر مشق با خودکار مشکی و قرمز!

برای تخته پاک‌کن و گچ های رنگی کنار تخته!

برای ترس از سوال معلم!

برای لیوانای آبی که فلوت داشت!

برای روزنامه دیواری درست کردن!

دلم برای همه ی دلخوشیهای کودکانه تنگ شده!

وقتی #قلم روی سپید کاغذ ، نقش گیسوانت را مینوازد...

من تو را همچون اهورا من تو را همچون #مسیحا

من تو را همچون عطر پاک گلها دوست دارم می پرستم

امروز و فردای، مرا گوش سپردم به لبش... در پی تاب تنش مانده ام از جام ِ جمش

جايي ك بايد دل ب دريا زد همينجاست........
ازاين واون نيس ازماست ك بر ماست....
@امیر (رهگذر)

تــُرش مکن ای سرو خوش اندام که من... در طلب ناز تو آویخته جانم به شرر

کوچکتر که بودم پرنده ها صداشون بلندتر بود انگار...دعوت می شدم به خاله بازی های کودکانه...روزی یه نوبت دعوا با دوستم علی داشتم...یه روز من پیروز و یه روز علی...هر روز کنار هم بادبادک هوا میکردیم...روز به روز بزرگتر میشدیمو همون آدما بودیم...کم کم صدامون و صورتامون تغییر کرد...کم کم فاصله ها بیشتر شد...دور و برمون خلوت تر...کم کم ما هرکدوممون من شدیم ، اونو نمیدونم ولی خودم یهو همون من ِ تنها موندم...راستش نمیدونم الان شونه رفیق چه مزه ای داره یا مثلا درد و دل چه شکلیه...نه اینکه حرف واسه گفتن نداشته باشم...نه...اما به خودم اومدم دیدم حوصله ای نمونده...شکایتی ندارم ولی کاش پسر نبودم...لعنت به روزگاری که فرق گذاشت و یادم داد تا مثل آدم بزرگا فکر کنم...بچگی یادش بخیر...همونی که نداشتم..