آقـا اَمـیـن
کـــــــــــم بــاش از کم بودنت نتــــــــرس اوني که اگـه کم باشي ولــــــــت ميکنه همونه که اگه زيـــاد باشي حيفو ميلت ميکنه. . .
آقـا اَمـیـن
حَــراج كــرده امــ ؛
تنهــائيــم نصـفِ قيمـتــ . . . ؛
ســوگِ خــــاطــره هــا خـــَرج مـي خــواهـد ديگــــر
آقـا اَمـیـن
رسیدن بـــــه مَــــن آسان نیـــــست اگر هِـــمـَتـَش را نـَـــداری آسیــــبی به درخت نــــزن بـــــه همان سیــــب هایـــــ کِرم خورده ی روی زمــــــین قانـــــــــــــع بــاش
آقـا اَمـیـن
قــــبـــــول کــنـــــــــــــ کـــــه گـــــذشـــــتــــه ا ســــتــــ کــــار مـــــن از شــــک کــــــــه ســــــال هــــاســتــــــ بــــه تـــــنــهـایــــی ام یــقــیـــــن دارمـــــــ ـ...!!! وقــــــتـــی نــــیســـتــــی تــــمـــــام غــــصـــــه هــــای دنـــیـــــا در دلـــم آوار مــی شـــود...... بـــیــــــا بـبــــیــن ویـــرانــــه ای کـــه ســـاخــــتــــی!!!
آقـا اَمـیـن
دیشب که باران آمد … میخواستم سراغت را بگیرم … اما خوب میدانستم این بار هم که پیدایت کنم باز زیر چتر دیگرانی . . .
آقـا اَمـیـن
هـےچ اِشكالـے בَر گُفتَـטּ ايـטּ نيستـ كـ ـﮧ : « פֿـבايا פֿـواستــِ פֿـوבَت را انجام בه » ايـטּ گُفتـ ـﮧ פֿـوبـے استــْ ، زيــ ـرا בَر هـَر حآل פֿـوآستــِ פֿُـבاوَنـב בَر حـآل اَنجام اَستــْ •´¯`• هــَــرچـے פֿـُــــבا بـפֿــــوآב •´¯`•
آقـا اَمـیـن
روزهايم گذشت اما روزگار از من نگذشت! اما من از روزها و روزگار گذشتم بگذريد از من!
آقـا اَمـیـن
آرام میروم... آنچنان آرام که ندانی کی رفته ام اما وقتی جایِ خالی ِ مرا ببینی... آنچنان سخت رفته ا م که... تمام عمر زمانِ رفتنم را فراموش نکنی...
آقـا اَمـیـن
این بار دلم نه براے آدمے ... نه براے ملکے ... نه براے عشقے ... نه براے چیزے ... دلم براے خودم تنگ شده است خودم...
آقـا اَمـیـن
بازی قشنگی بود !!
اما ما قشنگ بازی نکردیم !
قبول کن که هر دو باختیم.....
من خودم را به تو فروختم و تو که مرا به هیچ فروختی . .!
آقـا اَمـیـن
هرچه می روم، نمی رسم گاهی با خود فکر می کنم نکند من باشم، کلاغ آخر قصه ها...!
آقـا اَمـیـن
ستاره ها رو با اینکه خیلی دورند ، هر شب میشه دید ، کاش تو هم ستاره بودی .
آقـا اَمـیـن
بــــــــس که دیوار دلـــــــم کوتــاه است هــــــرکه از کوچــــــه تنهایـــــــی مـــــــن می گذرد به هـــوای هوســـی هـــــم که شده سرکـــی می کشــــد و می گـــــذرد...
آقـا اَمـیـن
مــــــــرا هیـــــــــچ چیـــــــز عـــــذاب نمی دهــــــد جـــــــز اینکــــــــه همیشـــــــــه دانستـــــــه خطـــــا کردم ندانستـــــــه آلـــــــوده شدم نشــــــناختــــــه وابســــــته شــــــدم و ناخواســـــــته رانـــــــده شدم...
آقـا اَمـیـن
چـه رسـم ِ بـَدی یـاد گـرفتـی وقتـی لـازمم داری بـه تمـام ِ کلـمه هایـ ِ دُنیـا بـرای ِ صـدا زدنـم ی ِ "م" اضـافـه میکـُنی ولـی وقـتی دیگـر بـه بـودنـم احـتیـاجـی نیسـ اِسمـَ م هم یـادَت نمیـ آیـد