آقـا اَمـیـن
خـــواستـی دیـگـــر نبـاشـی آفــریـــن ... چــــه بـــا اراده ! لـعـنــت بــه دبـسـتــانـــی کـه تــو از درســــهایــش، فـقــط " تـصـمـیـــم کـُــبــری " را آمــوخـتــــی ... .
آقـا اَمـیـن
لعنت به بعضی آهنگــــا بــه بعضی خیابونــــا بــه بعضی حرفـــــا لعنتیا آدمو میبرن به روزایـــی کــــه واســـه از بیــن بـــردنـش تـو ذهـنـت ویــــرون شــــــدی !!!
Herose
عصر من عصرگیجی و مستی، چت زدنای یه دهه شصتی عصر من (حال) یکنفره، تصور و صنایع دستی!
آقـا اَمـیـن
جـــــا خــــوش کــــرده ای دَر تــَــمامِ عاشِـــقـــانه هـــــام میــــخواهـــم از نـــوشتــن استــِعفــا بـِـدَهَـــم امــــا نـــه تـــو رهـــا میکنــــی دلـــــم را نــــه شـــاعـــرانـــه هام دل میـــکَننـد از تــــو. . .
آقـا اَمـیـن
... !!! بـيا آخرين شـاهكـارَت را بيـبين مـُجسمـه اي با چـِشمانـــے بـاز خـيره به دور دسـت شـايد شَرق شـايد غَرب مبهـوت يك شـِكست ، مغلوب يك اتِفاق مصلوب يك عــِشق ، مفعول يك تاوان خـُرده هايـَش را باد دارد ميبـَرد و او فقـط خاطراتـَش را مُحكم بَغل گـِرفته بيـا آخرين شاهكارت را بيبين مـُجسمه اي ساخـته اي به نـام " مـَن" !
آقـا اَمـیـن
غاری یک نفره ام در طبقه ی دوم آپارتمانی در محله ای شلوغ صبح ها بیرون می زنم از خودم دنبال کوهی که جا برای غاری یک نفره داشته باشد شب ها بر می گردم به خودم آتش روشن می کنم و روی دیواره هایم طرحی می کشم از معشوقه ای که ندارم
آقـا اَمـیـن
من و ساحل دیشب..
وسط شیطنت یک دریا،
کوهی از گل گشتیم!
من و ساحل..
با تو،
هر دو یک رنگ شدیم،
هر دو یک دل گشتیم!!
آقـا اَمـیـن
دوبـاره دلـتـنـگــی پـرچـمـش را بـرافراشـت بـر بـالـای خــرابـه هـای دلـم
Herose
زمانی "بودن یا نبودن" بزرگترین مساله فلسفی زمان بود ولی این روز ها " با کی بودن وتا کی بودن " بزرگترین مساله زمانه شده
Herose
اگر چه دخترها از پسرها خوشگل ترند ولي پيرمردها واقعآ از پيرزنها زيباترند.!!!!
Herose
قدرت اوایل رابطه*، بیقید و شرط است. قدرتش از آنجا ناشی میشود که قیاس درش راه ندارد و نتیجتا رقیبسازی نمیکند. آنقدر سرگرم شناخت تازهها هستیم که از قیاس فارغ میمانیم. باید تازه بمانیم. باید قدر تازه ماندنمان را بدانیم و خودمان را به مرحله مقایسه نکشانیم که اگر مقایسه شویم، در عین حال که بازی هیجانانگیزتر میشود، احتمال بردمان هم کمتر میشود.