حالم خوبه...

آن نیروی پرکوشش دچار نوعی بی قیدی و بی قراری شده است.
دستم به هیچ کاری نمی رود و با این حال بی کار هم نمی توانم بنشینم. تخیل هنری ام از کار افتاده است، در قبال طبیعت حوصله ای در خود نمی بینم و حالم از کتاب هم بهم می خورد؛
وقتی که مطلوب دلمان در کنارمان نیست، هیچ چیز کنارمان نیست، حتی امید به زندگی.
او امید زندگی من است. خدا کند باورش داشته باشد...
(چیه سیوس)

بمیرم بهتر از اینه که باشمو باهام سرد برخورد بشه...
خدایا من دیگه هیچ آرزویی ندارم. دیگه هیچ امیدی ندارم.
امید زندگیم دیگه منو نمیخواد............... آه

نکته امنیتی : هم فالوده دُرُسته هم پالوده!

بیا شیراز با هم درمورد مسائل اقتصادی اختلات کنیم

این حرکت توی [!] همراه با یه عکس بود نگو که نههههههههههههههههه

))) )))