این روزها که می گذرد


یک ترانه تلخ قصه تنهایی های مرا می سرایند،


سمفونی گوش خراشی است...


روزهاست که دگر پنبه فایده ندارد،


باید باور کنم تــــــنــــــــهایـــــــــــم....

نیس

تو تماشا کن

که بهاری دیگر

پاورچین پاورچین

از دل تاریکی میگذرد

و تو در خوابی

پرستو ها خوابند و تو می اندیشی

به بهاری دیگر

به یاری دیگر

اما برای من

نه بهاری

و نه یاری دیگر

- افسوس

من و تو دور از هم می پوسیم

غمم از وحشت پوسیدن نیست

غمم از زیستن بی تو در این لحظه پر دلهره است

دیگر از من تا خاک شدن راهی نیست

از سر این بام

این صحرا

این دریا

پر خواهم زد

خواهم مرد

و غم تو این غم شیرین را

با خود به ابد خواهم برد

رسم زندگی این است



یک روز کسی را دوست می داری



و روز بعد تنهایی



به همین سادگی



او رفته است



و همه چیز تمام شده است



مثل یک مهمانی که به آخر می رسد



و تو به حال خود رها می شوی



چرا غمگینی؟

این رسم زندگی است...