سید کمال
من اینجا بس دلم تنگ است ، و هر سازی که می بینم بد آهنگ است ، بیا ره توشه برداریم قدم در راه بی برگشت بگذاریم ، ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است
سید کمال
وقتی تو نیستی ، نگاهم حوصله نمی کند پایش را از چشمم بیرون بگذارد. . . !
سید کمال
مـــــا بــــه دُنيـــــا آمديــــم اما... دُنيـــــا بـه مـا نيـــــامـد
سید کمال
هیچ میدانی ؟ جای “عزیزم غصه نخور” های تو را دیازپام گرفته است . . .
سید کمال
ببــــــــــار بــــــــاران.... مـــــــــــــن ســـــــــــــفرکـــــــر ده ای دارمــــ کــــــــه یــــــــادم رفتـــــــــ .... ابـــــــــــــ پشتــــــــــ پـــــــــایش بـریــــــــزمـــــ.....
@O_o
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺑـﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﮔـﻔﺖ : ﺩﺭﺳﺘــﻪ ﮐـــﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺷـــﺎﺥ ﺑﺎﺯﯼ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﯼ، ﺷﺎﺧﺖ ﺭﻭ ﻧــﺸـﮑــﻮﻧـﺪﯾﻢ ، ﻭﻟــــﯽ ﻫــﻮﻝ ﺑﺮﺕ ﻧﺪﺍﺭﻩ ﻧـﻪ ﺍﯾـﻨـﮑــﻪ ﻧـﺘﻮﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ , ﻧــﻪ ﻃــﺮﻓــــﺪﺍﺭ ﺣــﻘﻮﻕ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﻋـــــــــــــــــــــــــــــــــــﺰﯾـــﺰﻡ : )
سید کمال
بی تو هم می شود زنده گی کرد قدم زد، چای خورد، فیلم دید، سفر رفت؛ ... فقط بی تو نمی شود به خواب رفت!
سید کمال
ســـرم در ضیــافت زانــویم یــا زانـویم در میــان بــازویم جــا خــوش كــرده اســت نمــی دانم ، فــقط مــی دانم کــه در غــمت ، مچــاله ای بــیش نیستــم ، تمــام پیكــرم در آتــش دوریــت مــیسوزد ، و هیمــه اش خــاطرات دیــروز تــوست ، روزی كــه بیایــی ، خــاكسترم را بــه كــدام ســمت بــه بــاد خواهــی داد ؟ ...
سید کمال
بدون تو همه ی راه ها دیوار می شوند و همه ی واژه ها سیاه . . . حتی همین سپیدی که هیچگاه سپید نشد
سید کمال
پـوســت کلفتــــــی ؛ ربطــــی بــه آدمــ بــــودن نـــــدارد ! فقــط مسیـــر اشـک هــایــت پشـــت و رو می شـــــونــد بــه جـــای بیـــرون می ریزنــــد تو ...
سید کمال
ســـر خوشانهـ مي خندم شوخـــي مي کنم ســر به ســرت مي گذارم و تــــو نميداني چقدر سخـــت است احساسـ خفگيـ کردن پشتـ اين نقـــابـ لعنتي ...
سید کمال
بهم گفتی از جنس آسمانم ... اما... شب ها پرنده هایش می روند روزها ستاره هایش... ببین آسمان هم که باشی باز تنهایی !!!
سید کمال
اگـــــــــر قرار باشد هر کدام از انسان ها غــــــــــــم خود را در دست بگیرند و در صفی بایستند هر کس با نیم نگاهی به بغل دستی خود غمش را در جیب می گذارد و به خانه بر می گردد ...