سلامشب خوش

عاشقت می‌شدم، اگر فرشته نبودی
می‌بلعیدم تنت را و
خاک را وجب به وجب اکتشاف می‌کردم.
اگر تنی داشتی
نزدیک و نزدیک‌تر می‌آمدی
می‌خواستی فرشته نباشی.
اکسیژن می‌سوزد
تو خود را می‌سوزانی به نیتروژن که نمی‌سوزد.
فرشتگان می‌سوزند
تو را مردمانی می‌سوزانند که خود نمی‌سوزند.
ترحم از مد افتاده است
ترحم و فرشتگان به هم می‌آیند.
اگر فرشته نبودی می‌خواستم عاشقت باشم
متجاوزانه
آن‌‌سان که زنان، مردانی را دوست می‌دارند که فرشته نیستند،
زنان این‌گونه عشق می‌ورزند و باز هم عاشق می‌شوند
نیتروژن مایع همیشه مسئله‌ساز است
نیتروژن مایع، ماده نیست،
چین و شکن دارد، آزار می‌دهد
مه می‌شود، بخار می‌شود، تیره می‌شود، خفه می‌کند
اشتیاق اما
ناپدید نمی‌شود.

شعر از تزوتا سوفرونیوا

سلام دوستدار جان...زیبا بود

کاش هوای یادهای آمدن‌ات
خالی از پیش‌بینی دیروقت رفتن بود
تا تمام تابستان را منتظر پاییز نمی‌ماندیم

حالا نمی‌دانم دزدانه به کدام ستاره‌ی دنباله دار وعده داده‌ای
اما از قرار من اگر می‌پرسی
با تمام احتمالات سرزده‌ی این روزها
آمدن‌ات هم شعر است
نیامدن‌ات هم!

دعایت می‌کنم علاقه‌ی معصوم

..