تنهات گذاشته ...
خداي مهربون بهترشو بهت ميده شك نكن

هنوز از کارش متعجبم!! از حرفهایی که نمیدونم چرا به من زد؟! از خیانت شوهرش،از محل ندادنهاش،از عدم تمکین،از حقی که برای خودش قائل بود که دوست پسر داشته باشه!!...از عشقی که بینشون وجود نداشته و فقط جلوی بقیه تظاهر میکردنش!!

هنوز سرش و اشکهایی که روی شونه هام ریخت،سنگینی میکنن...نمیدونستم چی باید بگم یا چیکار کنم...نه میتونستم محبت کنم،نه خشونت،نه مرهم بودن دردهاش،نه دور كردنش از خودم..خدا هم انگار که نبود واسه کمک!!..برخلاف همیشه بودنهایش.

تنها چیزی که به ذهنم رسید این بود که بگم: (اگه بچه دار بشین،شاید مشکلاتتون کمتر بشه)..دیگه نمیدونستم چی بگم!

نمیدونم چرا همه منو محرم اسرار و مرهم غمخوارشون میدونن...شاید بیش از اندازه قابل اعتمادم!

نمیخواستم اینارو اینجا بنویسم..اما شد ديگه